
THE BILLIONARE'S KILLER
Rem Abadz · Güncelleniyor · 91.8k Kelime
Giriş
Her father’s heartfelt apology and subsequent assassination by Aira Jewels, Marcelino’s mother, shatters Mariam’s heart. Vowing revenge, she sends her twins to a secret haven and trains herself to become the world’s top assassin. Marcelino, unaware of his mother’s actions, joins a powerful hunter association and masters martial arts, aiming to uncover his hidden family’s secrets.
As Mariam and Marcelino rise to power, they discover their true heritage—each belonging to one of the three Celestial Hidden Families that covertly control the world. Their paths cross as enemies, leading to intense confrontations. Marcelino, under orders from his mother, is tasked with eliminating Mariam, igniting a fierce battle between the two former lovers.
Caught in a web of ancient rivalries and hidden agendas, Mariam and Marcelino's twins emerge as the key to possible reconciliation. Will they unite to dismantle the remaining Celestial Hidden Families and bring peace, or will their vendetta lead to a tragic end?
Bölüm 1
The rain pounded against the large windows of the hotel lobby, each droplet adding to the cacophony of the storm raging outside. Mariam Reyes, a driven and ambitious 25-year-old, brushed a few strands of wet hair from her forehead and approached the reception desk. Her flight had been delayed due to the storm, and she was grateful to finally be indoors, away from the fury of nature.
"Welcome to The Grand Astoria," the receptionist greeted her with a warm smile, though a hint of stress was evident in her eyes. The hotel was bustling with guests, many of whom were stranded due to the inclement weather. "How can I assist you?"
"Reservation for Mariam Reyes," she said, her voice firm but polite. Despite her fatigue, she maintained an air of professionalism.
The receptionist typed on her keyboard, her smile faltering slightly. "It appears we have a bit of an issue. Due to the storm, we’ve had an influx of guests, and there’s been a mix-up with the reservations. Unfortunately, we’re overbooked tonight."
Mariam’s heart sank. She had been looking forward to a hot shower and a comfortable bed. "Is there any room available at all?" she asked, trying to keep the frustration out of her voice.
"Let me check again." The receptionist's fingers flew over the keyboard. After a few moments, she looked up, relieved. "We do have one room left, but there seems to be another guest already checked into it due to the booking error. Perhaps you could share it for the night?"
Mariam hesitated. Sharing a room with a stranger was not her idea of a relaxing evening. However, the alternative—finding another hotel in the storm—was even less appealing. "Alright," she agreed reluctantly. "I’ll take it."
"Thank you for understanding," the receptionist said, handing her the key card. "Room 204. I’ll inform the other guest."
As Mariam made her way to the elevator, her suitcase rolling behind her, she couldn't help but feel a sense of unease. The elevator ride seemed longer than usual, each floor adding to her anxiety about this unknown person she was about to share a space with. She took a deep breath as the doors opened, and she stepped into the hallway, quickly locating room 204.
Taking a deep breath, she knocked on the door. It swung open to reveal a young man, probably around her age, with tousled dark hair and piercing blue eyes. He looked as surprised as she felt.
"Hi," she said, holding up the key card. "I’m Mariam. There was a mix-up with the reservations, and it looks like we’ll be sharing the room tonight."
The man’s initial surprise turned into a welcoming smile. "Marcelino Buno," he introduced himself, stepping aside to let her in. "Quite the storm, isn’t it?"
Mariam entered the room, glancing around. It was spacious and elegantly furnished, with two queen-sized beds, a small sitting area, and a large window offering a view of the rain-lashed city. She placed her suitcase beside one of the beds and sighed. "Yes, quite the storm."
They made small talk as Mariam settled in, both trying to ease the awkwardness of the situation. Marcelino was 23, a freelance designer, and had been in town for a client meeting. He seemed friendly and easy-going, a stark contrast to Mariam’s often intense and focused demeanor.
As the evening wore on, the storm showed no signs of abating. They ordered room service and shared a meal, the conversation flowing more naturally as they got to know each other. Marcelino had a quick wit and a knack for storytelling, and Mariam found herself laughing more than she had in weeks.
"So, what brings you to the Grand Astoria?" Marcelino asked, leaning back in his chair with a curious look.
Mariam smiled, feeling more relaxed. "I had a business trip that got extended because of the storm. I’m a CEO at an architecture firm."
Marcelino’s eyebrows raised in admiration. "Impressive. What’s it like running a company at 25?"
"It’s challenging but rewarding," Mariam replied, her eyes reflecting a mix of pride and exhaustion. "Every day is different, and I love seeing our projects come to life."
Marcelino nodded, clearly interested. "I can imagine. I’m a freelance designer, so I understand the satisfaction of seeing your work materialize. Though, I’m sure our scales of operation are quite different."
They continued talking, sharing stories of their careers and lives. Mariam was surprised by how easy it was to open up to Marcelino. There was a sincerity in his eyes, a warmth that made her feel at ease.
As the night progressed, their conversation grew more personal. They shared stories of their pasts, their dreams, and their fears. Mariam talked about her new role as CEO of an architecture firm, the challenges she faced, and her ambitions for the future. Marcelino spoke of his journey as a freelance designer, the highs and lows of pursuing his passion, and his desire to make a name for himself.
There was a moment of silence, the only sound was the steady drumming of rain against the window. Mariam looked at Marcelino, her heart pounding. The vulnerability they had shared, the storm outside, the intimacy of the dimly lit room—it all created a sense of connection she couldn’t ignore.
Before she could second-guess herself, she leaned in and kissed him. Marcelino responded immediately, his arms wrapping around her. The kiss was intense, charged with the emotions they had both been holding back. It felt like the culmination of a night filled with unexpected but welcome surprises.
They pulled apart, breathing heavily. "I’m sorry," Mariam began, but Marcelino shook his head, his eyes dark with emotion.
"Don’t be," he said, his voice husky. "I’ve been wanting to do that since you walked in."
They kissed again, the storm outside matching the intensity of their emotions. They moved to one of the beds, their shared vulnerability and desire pulling them together in a way that felt both natural and inevitable. Their bodies intertwined, and the passion between them ignited into a night of intense intimacy. Every touch, every kiss, felt electric, as if the storm outside was a mere reflection of the tempest within them. They explored each other with a fervor, driven by an unspoken connection that seemed to bridge their very souls.
The night passed in a blur of passion and intimacy. Mariam felt a connection with Marcelino that she had never experienced before. It was as if the storm had washed away all pretense, leaving them both exposed and real.
As dawn approached, they lay in each other’s arms, exhausted but content. Mariam fell asleep with her head on Marcelino’s chest, lulled by the steady beat of his heart and the fading sounds of the storm.
When she woke, the room was bathed in the soft light of morning. Marcelino was gone, his side of the bed empty. For a moment, she wondered if it had all been a dream. But the lingering warmth of his touch and the faint scent of his cologne told her it had been real.
Mariam sat up, a mix of emotions swirling within her. She felt a deep sense of loss at his absence, but also a strange sense of hope. The connection they had shared was undeniable, and she couldn’t let it go.
Determined, she got dressed and checked out of the hotel. As she made her way to her office, her mind was already racing with plans. She was the CEO of an architecture firm, with resources and connections at her disposal. Finding Marcelino might be a challenge, but she was not one to back down from a challenge.
Mariam’s determination grew with each passing hour. She reached out to her contacts, hired a private investigator, and used every tool at her disposal to track him down. She needed to see him again, to understand what had happened between them, and to explore the connection that had ignited so unexpectedly.
Days turned into weeks, and still, there was no sign of Marcelino. Mariam’s resolve never wavered, even as she faced the demands of her new role. The memory of that stormy night and the connection they had shared fueled her determination.
Finally, one evening, as she was leaving her office, her phone rang. It was the private investigator. "I’ve found him," he said, and Mariam’s heart skipped a beat.
She listened intently as he gave her the details. Marcelino Buno had started his own freelance design business and was gaining recognition for his talent. He was in the city, not too far from where she was.
Mariam thanked the investigator and ended the call. She stood there for a moment, absorbing the news. Marcelino was within reach, and now it was up to her to take the next step.
With renewed determination, she made her way to the address the investigator had given her. As she approached the building, her heart pounded with a mix of excitement and nervousness. She entered the lobby and took the elevator to the floor where Marcelino’s office was located.
Standing outside his door, she took a deep breath and knocked. The door opened, and there he was—Marcelino Buno, the man who had shared a stormy night and left an indelible mark on her heart.
He looked just as surprised to see her as she had felt that first night. "Mariam?" he said, his voice filled with astonishment.
"Hello, Marcelino," she replied, a smile spreading across her face. "We need to talk."
As they stepped into his office, Mariam felt a sense of anticipation. The storm had brought them together once, and now, she was determined to see where this unexpected connection would lead.
Son Bölümler
#73 Chapter 73: The Four Musketeer
Son Güncelleme: 1/11/2026#72 Chapter 72: When someone’s hearts fury
Son Güncelleme: 1/11/2026#71 Chapter 71: The Dance of fire
Son Güncelleme: 1/11/2026#70 Chapter 70: A Mother's Betrayal and A Son's Gamble
Son Güncelleme: 1/11/2026#69 Chapter 69: Kokok’s true intention
Son Güncelleme: 1/11/2026#68 Chapter 68: Goodbye Jack
Son Güncelleme: 1/11/2026#67 Chapter 67: Jack suspected who Angelic really is.
Son Güncelleme: 1/11/2026#66 Chapter 66: The Storm of Fate
Son Güncelleme: 1/11/2026#65 Chapter 65: The Journey Back
Son Güncelleme: 1/11/2026#64 Chapter 64: The Birth of a New Battle
Son Güncelleme: 1/11/2026
Beğenebilirsiniz 😍
Kaderin İplikleri
Tüm çocuklar gibi, birkaç günlükken büyü için test edildim. Belirli bir soyağacım bilinmediği ve büyüm tanımlanamadığı için, sağ üst kolumun etrafına zarif bir dönen desenle işaretlendim.
Büyüm var, testlerin gösterdiği gibi, ama bilinen hiçbir büyü türüyle örtüşmedi.
Bir ejderha Shifter gibi ateş püskürtemem, ya da beni sinirlendiren insanlara cadılar gibi lanet yapamam. Bir Simyacı gibi iksir yapamam veya bir Succubus gibi insanları baştan çıkaramam. Sahip olduğum gücü küçümsemek istemiyorum, ilginç ve hepsi, ama gerçekten çok etkileyici değil ve çoğu zaman oldukça işe yaramaz. Özel büyü yeteneğim kader ipliklerini görebilmek.
Hayat benim için zaten yeterince sıkıcı ve aklıma hiç gelmeyen şey, eşimin kaba, kibirli bir bela olması. O bir Alfa ve arkadaşımın ikiz kardeşi.
“Ne yapıyorsun? Burası benim evim, içeri giremezsin!” Sesimi güçlü tutmaya çalışıyorum ama o dönüp altın gözleriyle bana baktığında geri çekiliyorum. Bana verdiği bakış kibirli ve alışkanlık gereği gözlerimi hemen yere indiriyorum. Sonra kendimi tekrar yukarı bakmaya zorluyorum. Yukarı baktığımı fark etmiyor çünkü zaten benden başka yöne bakmış durumda. Kaba davranıyor, korktuğumu göstermeyi reddediyorum, korktuğum halde. Etrafına bakınıyor ve oturacak tek yerin iki sandalyeli küçük masa olduğunu fark edince masayı işaret ediyor.
“Otur.” diye emrediyor. Ona dik dik bakıyorum. Kim oluyor da bana böyle emir veriyor? Bu kadar sinir bozucu biri nasıl benim ruh eşim olabilir? Belki hala uyuyorum. Kolumu çimdikliyorum ve acının sızısıyla gözlerim yaşarıyor.
Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek
Doğum günümde, onu tatile götürdü. Yıldönümümüzde, onu evimize getirdi ve yatağımızda onunla sevişti...
Kalbim kırılmıştı, onu boşanma belgelerini imzalaması için kandırdım.
George kaygısızdı, beni asla terk etmeyeceğime inanıyordu.
Aldatmaları, boşanma kesinleşene kadar devam etti. Belgeleri yüzüne fırlattım: "George Capulet, bu andan itibaren hayatımdan çık!"
Ancak o zaman gözlerinde panik belirdi ve kalmam için yalvardı.
O gece telefonum sürekli çaldı, ama cevaplayan ben değildim, yeni sevgilim Julian'dı.
"Bilmez misin," Julian telefonda gülerek, "eski sevgili dediğin ölü gibi sessiz olmalıdır?"
George dişlerini sıkarak öfkeyle: "Onu telefona ver!"
"Maalesef bu imkansız."
Julian, yanına sokulmuş uyuyan halime nazik bir öpücük kondurdu. "Yorgun, yeni uykuya daldı."
Gizli Sert Kadın
"Jade, kontrol etmem lazım—" hemşire başladı.
"DIŞARI!" diye hırladım, öyle bir güçle ki, iki kadın kapıya doğru geri çekildi.
Bir zamanlar yeteneklerimi daha kontrol edilebilir bir versiyona dönüştürmek için beni uyuşturan Gölge Organizasyonu tarafından korkulan biri olarak, kısıtlamalarımdan kaçmış ve onların tüm tesisini havaya uçurmuştum, yakalananlarla birlikte ölmeye hazırdım.
Bunun yerine, okul revirinde, etrafımda tartışan kadınlarla uyandım, sesleri kafamı delip geçiyordu. Patlamam onları şok içinde dondurdu—belli ki böyle bir tepki beklemiyorlardı. Bir kadın çıkarken tehdit etti, "Eve geldiğinde bu tavrı konuşacağız."
Acı gerçek mi? Şişman, zayıf ve sözde aptal bir lise kızının bedeninde yeniden doğdum. Onun hayatı zorbalıklar ve işkencecilerle dolu, varlığını berbat etmişler.
Ama artık kiminle uğraştıklarını bilmiyorlar.
Dünyanın en ölümcül suikastçısı olarak kimsenin bana zorbalık yapmasına izin vererek hayatta kalmadım. Ve kesinlikle şimdi başlamayacağım.
Mafya'nın Yedek Gelini
Daha fazlasını istiyordu.
Valentina De Luca, hiçbir zaman bir Caruso gelini olmak için doğmamıştı. Bu, kız kardeşi Alecia'nın rolüydü—ta ki Alecia, nişanlısıyla kaçıp, borç batağında bir aile ve geri alınamayacak bir anlaşma bırakana kadar. Şimdi, Valentina, Napoli'nin en tehlikeli adamıyla evlenmeye zorlanan kişi olarak rehin verilmişti.
Luca Caruso'nun, orijinal anlaşmanın bir parçası olmayan bir kadına ihtiyacı yoktu. Onun için Valentina, sadece vaat edilen şeyi geri almak için bir yedekten ibaretti. Ancak, Valentina göründüğü kadar kırılgan değildi. Ve hayatları birbirine karıştıkça, onu görmezden gelmek daha da zorlaşıyordu.
Her şey onun için iyi gitmeye başlar, ta ki kız kardeşi geri dönene kadar. Ve onunla birlikte, hepsini mahvedebilecek türden bir bela gelir.
Accardi
Dizleri titredi ve onun kalçasından tutuşu olmasa yere düşecekti. Ellerini başka bir yere koymak isterse diye dizini onun bacaklarının arasına soktu.
"Ne istiyorsun?" diye sordu.
Dudakları boynuna değdi ve dudaklarının verdiği zevk bacaklarının arasına indiğinde inledi.
"Adını," diye nefes verdi. "Gerçek adını."
"Bu neden önemli?" diye sordu, onun tahmininin doğru olduğunu ilk kez açığa çıkararak.
Onun köprücük kemiğine gülerek dokundu. "İçine tekrar girdiğimde hangi ismi haykıracağımı bilmem için."
Genevieve ödeyemeyeceği bir bahsi kaybeder. Bir uzlaşma olarak, rakibinin seçeceği herhangi bir erkeği o gece evine götürmeye ikna etmeyi kabul eder. Kız kardeşinin arkadaşı, barda yalnız oturan düşünceli adamı işaret ettiğinde fark etmediği şey, o adamın sadece bir geceyle yetinmeyeceğidir. Hayır, New York City'nin en büyük çetelerinden birinin lideri olan Matteo Accardi, tek gecelik ilişkilerle yetinmez. En azından onunla değil.
Yeniden Doğuş: Zirvedeki Yıldız Oyuncu
Ama asla beklemediğim şey, beni aramalarının sebebinin kemik iliğimi kullanmak istemeleri olduğunu öğrenmekti... Başka birini kurtarmak için!
Kalbim paramparça oldu. Ebeveynler nasıl bu kadar zalim olabilirdi?
Dünyaya olan inancımı yitirdim, balkondan düştüm ve öldüm.
Ama şaşırtıcı bir şekilde, yeniden doğdum!
Bu sefer, kendim için yaşayacaktım! Bana zarar verenler bedelini ödeyecekti!
Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek
Sadece ahlaki açıdan karmaşık, yavaş gelişen, sahiplenici, yasak, karanlık romantizmi seven olgun okuyucular için uygundur.
ALINTI
Her yerde kan. Titreyen eller.
"Hayır!" Gözlerim bulanıklaştı.
Onun cansız gözleri bana bakıyordu, kanı ayaklarımın altında birikiyordu. Sevdiğim adam—ölü.
Öldüren kişi, asla kaçamayacağım biri - üvey kardeşim.
Kasmine'nin hayatı başından beri hiç kendisine ait olmadı. Üvey kardeşi Kester, her hareketini kontrol eder ve izlerdi.
Başlangıçta her şey tatlı ve kardeşçe idi, ta ki bu saplantıya dönüşene kadar.
Kester Alfa'ydı ve onun sözü kanundu. Yakın arkadaş yok. Erkek arkadaş yok. Özgürlük yok.
Kasmine'nin tek tesellisi, her şeyi değiştirmesi gereken yirmi birinci doğum günüydü. Ruh eşini bulmayı, Kester'in iğrenç kontrolünden kaçmayı ve nihayet kendi hayatını yaşamayı hayal ediyordu. Ama kader onun için başka planlar yapmıştı.
Doğum gününün gecesinde, yalnızca sevdiği adamla eşleşmediği için hayal kırıklığına uğramakla kalmadı, aynı zamanda eşinin başka biri olduğunu öğrendi - İşkencecisi. Üvey kardeşi.
Hayatı boyunca ağabeyi olarak bildiği bir adamla eşleşmektense ölmeyi tercih ederdi. Onun olmasını sağlamak için her şeyi yapacak bir adam.
Ama aşk saplantıya, saplantı kana dönüştüğünde, bir kız ne kadar kaçabilir ki sonunda kaçacak başka bir yer olmadığını fark edene kadar?
Kaçak Karımı Geri Kazanmak
“Elbisen çıkmak için yalvarıyor, Morgan,” diye kulağıma hırladı.
Boynumdan köprücük kemiğime kadar öpücükler kondurdu, eli yukarı doğru hareket ederken inlememe neden oluyordu. Dizlerim zayıfladı; zevk arttıkça omuzlarına tutundum.
Beni pencereye doğru bastırdı, arkamızda şehir ışıkları, bedeni benimkine sert bir şekilde yaslanmıştı.
Morgan Reynolds, Hollywood'un kraliyet ailesine evlenmenin ona aşk ve aidiyet getireceğini düşünmüştü. Bunun yerine, sadece bir piyon haline geldi—bedeni için kullanıldı, hayalleri görmezden gelindi.
Beş yıl sonra, hamile ve bıkmış bir halde, Morgan boşanma davası açtı. Hayatını geri istiyordu. Ancak güçlü kocası Alexander Reynolds, onu bırakmaya hazır değildi. Şimdi takıntılı bir şekilde, onu ne pahasına olursa olsun elinde tutmaya kararlı.
Morgan özgürlüğü için savaşırken, Alexander onu geri kazanmak için mücadele eder. Evlilikleri, güç, sırlar ve arzu dolu bir savaşa dönüşür—sevgi ve kontrol birbirine karışır.
Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı
O, üç yıl boyunca cinsiyetsiz, sevgisiz bir evliliğe katlandı, inatla bir gün kocasının değerini anlayacağına inanıyordu. Ancak beklemediği şey, boşanma belgelerini almasıydı.
Sonunda bir karar verdi: Kendini sevmeyen bir adamı istemiyordu, bu yüzden gece yarısı doğmamış çocuğuyla birlikte ayrıldı.
Beş yıl sonra, kendini üst düzey bir ortopedi cerrahı, üst düzey bir hacker, inşaat sektöründe altın madalyalı bir mimar ve hatta trilyon dolarlık bir holdingin varisi olarak dönüştürdü, takma adları birbiri ardına düşüyordu.
Birileri, yanında belirgin şekilde bir CEO'nun ejderha ve anka kuşu ikizlerine benzeyen dört yaşında iki küçük şeytanın olduğunu ifşa edene kadar.
Boşanma belgesini gördükten sonra artık yerinde duramayan eski kocası, onu duvara sıkıştırarak her adımda daha da yaklaşarak sordu, "Sevgili eski karıcığım, bana bir açıklama yapmanın zamanı gelmedi mi?"
Sürekli güncelleniyor, günde 5 bölüm ekleniyor."
En İyi Arkadaştan Nişanlıya
Savannah Hart, Dean Archer'ı unuttuğunu düşünüyordu—ta ki kız kardeşi Chloe onunla evleneceğini duyurana kadar. Savannah'nın hiç unutamadığı adam. Kalbini kıran adam… ve şimdi kız kardeşine ait olan adam.
New Hope'da bir haftalık düğün. Konuklarla dolu bir malikane. Ve çok öfkeli bir nedime.
Savannah, bunu atlatabilmek için bir randevu getiriyor—çekici, düzgün arkadaşını, Roman Blackwood'u. Her zaman arkasında duran tek adam. Ona bir iyilik borcu var ve nişanlısı gibi davranmak mı? Kolay.
Ta ki sahte öpücükler gerçek hissettirmeye başlayana kadar.
Şimdi Savannah, rolünü sürdürmek ile asla aşık olmaması gereken adam için her şeyi riske atmak arasında kalmış durumda.
Zorbasına Görünmez
Alfa ile Sözleşmeli Eş
William—yıkıcı derecede yakışıklı, zengin ve Delta olmaya yazgılı kurt adam nişanlım—sonsuzluğa kadar benim olmalıydı. Beş yıl birlikte olduktan sonra, koridorda yürüyüp sonsuza dek mutlu olmayı planlıyordum.
Bunun yerine, onu başka bir kadınla ve çocuklarıyla buldum.
Aldatılmış, işsiz ve babamın tıbbi faturaları altında boğulurken, hayal edebileceğimden daha sert bir şekilde dibe vurdum. Her şeyi kaybettiğimi düşündüğüm anda, kurtuluş hayatımda karşılaştığım en tehlikeli adamın formunda geldi.
Damien Sterling—Gümüş Ay Gölgesi Sürüsü'nün gelecekteki Alfa'sı ve Sterling Grubu'nun acımasız CEO'su—masasının üzerinden avcı zarafetiyle bir sözleşme kaydırdı.
“Bunu imzala, küçük ceylan, ve sana kalbinin arzuladığı her şeyi vereceğim. Zenginlik. Güç. İntikam. Ama şunu anla—kalemi kağıda koyduğun an, tamamen benim olacaksın. Bedenin, ruhun ve aradaki her şey.”
Kaçmalıydım. Bunun yerine adımı imzaladım ve kaderimi mühürledim.
Artık Alfa'ya aitim. Ve bana aşkın ne kadar vahşi olabileceğini göstermeye hazırlanıyor.












