The Cursed Luna

The Cursed Luna

Fatima Muhammad · Güncelleniyor · 86.4k Kelime

329
Popüler
329
Görüntülenme
100
Eklendi
Paylaş:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Giriş

"A mate is meant to fortify the pack, embodying the qualities we hold dear. Unfortunately, you lack the fundamental attributes of our kind—the ability to shift into your wolf form. I cannot have a mate who is perceived as weak and incapable of fulfilling her role," he declared, his voice laced with a chilly indifference.

A deep ache settled within Marissa's chest. Her heart shattered into countless fragments, the searing pain of Derrick's words piercing her very soul.

"I, Alpha Derrick Garvin of the White Fang Wolf Pack, hereby reject you, Marissa Alisster, a wolfless she-wolf, as my mate," Alpha Derrick proclaimed, his gaze turning icy and devoid of remorse.

She had been outcast by her pack and lived as a cursed one but unknown to her the moon Goddess had hidden agendas for her including a second chance mate who will help her find her true self.

Bölüm 1

Marissa's Pov

The dark cloud loomed overhead, crackling with lightning and creating an air of mysticism. The imminent storm threatened to unleash its ghastly downpour upon the land.

Fierce gusts of wind whipped through the woods as I and my mother, Elisa, raced forward, our breath ragged. My legs ached, numbed by exhaustion, but I couldn't afford to stop and rest. The relentless rogues were closing in, their presence an ever-encroaching danger.

Five months had passed since My 18th birthday, yet I hadn't undergone my first transformation into a werewolf. The delay had been weighing heavily on me, casting a shadow over my spirits. Sensing my turmoil, my mother had suggested a run together, hoping to lift my mood.

We had shared a beautiful bonding experience, forging a connection that only strengthened our familial ties. As we made our way back home, hands clasped tightly, genuine smiles adorned our faces.

However, the joy was abruptly shattered as the once bright sun was swallowed by an ominous storm.

My mother came to an abrupt halt, a shiver coursing through her body as eerie energy enveloped her senses. I could see her eyes darting around, scanning the surroundings, while her wolf whispered through their mind link, alerting her to the presence of danger. The distinct scent of rogues lingered in the air, confirming her suspicions.

I felt her grip tighten even more, sensing the tension radiating from her. I observed her protective stance, shielding me as we were surrounded by a pack of formidable rogue wolves.

I saw her eyes transformed, revealing her wolf's essence as she growled, pushing me behind her for safety. The mix of anger and disgust on her face was palpable, her resolve unwavering.

The situation escalated swiftly as one of the rogues, wearing a smug expression, lunged at her, aiming to bring her down.

With lightning reflexes, she evaded the attack and retaliated, delivering a swift kick that sent the rogue stumbling. The determination in her hazel eyes fueled her movements, her wolf, Sabrina, taking control to defend against our assailants.

Another rogue seized the opportunity, launching a punch at her. Despite her best efforts to dodge, the blow found its mark, striking her side.

She winced momentarily, the pain evident on her face, but she quickly concealed her vulnerability, unwilling to show weakness to the rogues.

Gathering her strength, she propelled herself forward, charging at the rogue who had struck her. Her fist connected with his face, a resounding crack echoing through the air as his nose bore the brunt of the impact. The injured rogue retaliated, lunging at her and pinning her to the ground.

However, her tenacity prevailed. She skillfully entwined her legs with his, swiftly twisting their positions, and emerged on top. With a powerful punch, she rendered the rogue unconscious, his threat neutralized.

I just stood and watched in awe as she fought with unwavering determination and skill.

Her grip tightened on my arm and we continued to run, but our path was abruptly blocked by the encroaching rogues.

I could see fear flickering in her eyes as one of the rogues seized hold of her, causing my heart to sink.

I knew from her expression that she was mind-linking my father and brother, but the delay in their arrival was perplexing.

Amid the chaos, she fought valiantly against the rogues, her determination evident.

I wanted to fight but couldn't muster the strength. I was caught by two rogues, struggling against the grip of the rogues who held me, desperately attempting to break free. With a burst of strength, I managed to wriggle out of their grasp.

"Run, Marissa! Run!" my mother's urgent cry pierced the tumultuous air as she continued her fierce battle. But I vehemently shook my head, refusing to leave her side.

I couldn't bear the thought of abandoning her at this moment.

A sense of helplessness washed over me as I realized my inability to shift into my wolf form. The absence of my transformation left me as no threat against the rogue wolves.

I stood frozen with fear, watching as my mother valiantly fought on. She seemed to be gaining the upper hand against the rogues until, in a treacherous move, one of them attacked her from behind, a smug grin adorning his face.

My voice caught in my throat, unable to release the scream of warning that desperately begged to escape.

It felt as if an invisible force stifled me, robbing me of the ability to reach out to my mother. The shock of the impending danger rendered me motionless.

In a flash, the rogue wolf struck my mother from behind, sending her crashing to the ground. His claws mercilessly slashed at her throat, extinguishing her life force.

I gasped in utter disbelief, tears welling up in my eyes as a storm of emotions swirled within me.

As I stared at her lifeless form, her final message silently echoed in my mind. "I love you, Marissa."

The weight of those words pressed heavily upon me, and my trembling hands covered my mouth, attempting to stifle my anguished cries.

A mix of grief, pain, and emptiness washed over me.

With a chilling smirk, one of the rogues began to approach me, reveling in the apparent victory.

My trembling hands gave way beneath me, causing me to stumble and collapse onto the ground. Whimpering in fear, I huddled in a ball, my eyes tightly shut, bracing myself for the inevitable end.

Amidst my despair, a powerful growl reverberated through the air, causing me to cautiously open my eyes.

To my astonishment, the rogues had vanished without a trace. Confusion mingled with relief as I struggled to comprehend what had just transpired.

Tear-streaked and shaken, I clung tightly to my feet, my gaze returning to my mother's lifeless body. Fear consumed me, squeezing my chest with every labored breath.

"It's my fault," I muttered under my breath, my voice a constant mantra of self-blame. The weight of guilt bore down on me, penetrating my very being. The darkness of my thoughts threatened to engulf her.

Suddenly, I jolted upright in my bed, gasping for air. Beads of sweat adorned my forehead, my trembling hand instinctively clutching my chest.

I pressed my other hand against her quivering lips, desperately muffling my cries, unwilling to let anyone hear my anguish.

Two years had passed since the tragic murder of my mother, yet I was haunted by the horrifying dream night after night.

I finally mustered the strength, wiping the tears from my face with a trembling hand.

Reluctantly, I dragged my weary body out of bed, though every fiber of my being begged her to stay. The choice to remain in bed, however, had never truly been mine to make.

Gazing into the small mirror that hung on the wall, I released a heavy, weary sigh, lost in the reflection before me.

My heart twisted as my eyes fell upon the scar I bore, a painful reminder of the day my mother was brutally taken from me.

My fingers instinctively traced the mark, a gentle caress upon the evidence of my past.

The once vibrant light in my eyes had dimmed, replaced by a lifelessness that mirrored the darkness that engulfed my soul.

Turning away from the mirror, I made my way to the bathroom, hoping that the cold water splashed upon my face would revive some semblance of vitality.

Yet, the refreshing touch of water couldn't chase away the profound sadness that clung to my spirit.

With a heavy heart, I discarded my nightgown and stepped into the shower, allowing the cascading water to wash away not only the physical dirt but also the weight of my sorrow.

I chose my baggy trousers and oversized shirt from the limited options in my wardrobe, my limbs feeling burdened as I dressed as if each movement required an immense effort.

Summoning what little energy remained within my body, I trudged towards the packhouse.

Today, my responsibilities involved cleaning rooms and doing the laundry.

Changing into my work clothes, I began my tasks, my mind lost in a haze of grief.

As I meticulously arranged Alpha Mason's room, my eyes suddenly fell upon a photograph of my beloved mother.

I was never allowed to take anything out of the house when I was disowned. With trembling hands, I picked it up, holding it close to my heart, finding solace in the captured image. A tear slipped down my cheek, my silent lament for the loss I had endured.

Lost in my memories, I failed to notice my father, Alpha Mason's arrival. The air suddenly grew heavy with his presence, and a sharp voice pierced through the room.

"How dare you touch that picture!" His voice boomed, forcefully snatching the photograph from my grip and shoving me to the floor, heedless of any potential harm that might befall me physically.

I cried out in pain as my body collided with the unforgiving wall, a sharp pain trudging through me.

Tears streamed freely down my face. With great effort, I wiped away the evidence of my anguish, my gaze meeting the eyes of my father who regarded me with nothing but anger and disgust.

The memories of our strained relationship and the fateful day my mother fell victim to rogues resurfaced, further deepening the wounds that already married my soul.

FLASHBACK

.

Upon discovering my mother's lifeless body, my father, Alpha Mason arrived at the scene.

Surprisingly, the rogues were nowhere to be found, and no trace of them was left behind.

A mournful howl escaped my father's lips as he rushed to cradle his fallen mate, tears streaming down his anguished face.

Witnessing my father's grief made me blame myself more.

If only I hadn't been sad if I didn't go for this run with her, then she would have been alive with us and I wouldn't have to see my father looking vulnerable.

I had never seen him this vulnerable. I gazed at him, noticing a glimpse of hatred and disgust in his eyes as his gaze met mine.

"You killed her, you murdered your mother, Marissa," He growled at me, his accusation piercing my soul.

Shock washed over me, as I was unable to comprehend how my father could hold such a damning belief.

How could he think so lowly of me? Tears cascaded down my face, unimpeded, like an unstoppable river of pain and sorrow.

"I didn't do it, we were attacked by rogue wolves on our way back home. I swear, it wasn't me," I pleaded, my voice choked with tears. However, my father remained unconvinced, his eyes brimming with disbelief.

"You're a liar! Why can't I smell any trace of rogues? The only scent I detect is yours and your mother's. She must have scratched you when you attacked her," He snarled, his accusation laced with anger and suspicion.

I hadn't even noticed the scratch until he pointed it out. I knew that my wounds took longer to heal compared to other werewolves due to my lack of shifting abilities.

"I would never harm her, Father. I swear, I am telling the truth," I replied, my head bowed in sorrow. I wiped away my tears with the back of my trembling hand, hoping to convey my innocence.

"Don't you dare call me Father, you murderer! I didn't raise a monster. From this day forward, you are dead to us. I no longer have a daughter," He roared, his words crashing down upon me like a relentless storm.

He stood up, cradling my mother's lifeless body, and turned away, leaving me behind.

I yearned to follow him, to explain myself further, but the glance of my brother halted me in my tracks.

His eyes reflected a myriad of emotions—hurt, anger, disappointment, and more. Without a word, he joined our father, leaving me alone with my shattered world.

Never before had I felt so utterly alone. My father had declared me dead, and my brother now despised me.

The story of that fateful day remained unchanged, but no one believed me. Within the pack, I was scorned, and treated as the wolf-less monster, the beast who had supposedly slaughtered my mother.

I'm Marissa Allister, the only daughter of Alpha Mason Allister who was now considered dead to my family. The weight of their condemnation bore down on me, casting me into a pit of isolation and despair.

Son Bölümler

Beğenebilirsiniz 😍

Kaderin İplikleri

Kaderin İplikleri

198.9k Görüntülenme · Tamamlandı · Kit Bryan
Ben sıradan bir garsonum, ama insanların kaderini görebiliyorum, Shifterlar dahil.
Tüm çocuklar gibi, birkaç günlükken büyü için test edildim. Belirli bir soyağacım bilinmediği ve büyüm tanımlanamadığı için, sağ üst kolumun etrafına zarif bir dönen desenle işaretlendim.

Büyüm var, testlerin gösterdiği gibi, ama bilinen hiçbir büyü türüyle örtüşmedi.

Bir ejderha Shifter gibi ateş püskürtemem, ya da beni sinirlendiren insanlara cadılar gibi lanet yapamam. Bir Simyacı gibi iksir yapamam veya bir Succubus gibi insanları baştan çıkaramam. Sahip olduğum gücü küçümsemek istemiyorum, ilginç ve hepsi, ama gerçekten çok etkileyici değil ve çoğu zaman oldukça işe yaramaz. Özel büyü yeteneğim kader ipliklerini görebilmek.

Hayat benim için zaten yeterince sıkıcı ve aklıma hiç gelmeyen şey, eşimin kaba, kibirli bir bela olması. O bir Alfa ve arkadaşımın ikiz kardeşi.

“Ne yapıyorsun? Burası benim evim, içeri giremezsin!” Sesimi güçlü tutmaya çalışıyorum ama o dönüp altın gözleriyle bana baktığında geri çekiliyorum. Bana verdiği bakış kibirli ve alışkanlık gereği gözlerimi hemen yere indiriyorum. Sonra kendimi tekrar yukarı bakmaya zorluyorum. Yukarı baktığımı fark etmiyor çünkü zaten benden başka yöne bakmış durumda. Kaba davranıyor, korktuğumu göstermeyi reddediyorum, korktuğum halde. Etrafına bakınıyor ve oturacak tek yerin iki sandalyeli küçük masa olduğunu fark edince masayı işaret ediyor.

“Otur.” diye emrediyor. Ona dik dik bakıyorum. Kim oluyor da bana böyle emir veriyor? Bu kadar sinir bozucu biri nasıl benim ruh eşim olabilir? Belki hala uyuyorum. Kolumu çimdikliyorum ve acının sızısıyla gözlerim yaşarıyor.
Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

Aldatmadan Sonra: Bir Milyarderin Kollarına Düşmek

219.6k Görüntülenme · Güncelleniyor · Louisa
İlk aşkımdan düğün yeminlerine kadar, George Capulet ve ben ayrılmazdık. Ama evliliğimizin yedinci yılında, sekreteriyle bir ilişkiye başladı.

Doğum günümde, onu tatile götürdü. Yıldönümümüzde, onu evimize getirdi ve yatağımızda onunla sevişti...

Kalbim kırılmıştı, onu boşanma belgelerini imzalaması için kandırdım.

George kaygısızdı, beni asla terk etmeyeceğime inanıyordu.

Aldatmaları, boşanma kesinleşene kadar devam etti. Belgeleri yüzüne fırlattım: "George Capulet, bu andan itibaren hayatımdan çık!"

Ancak o zaman gözlerinde panik belirdi ve kalmam için yalvardı.

O gece telefonum sürekli çaldı, ama cevaplayan ben değildim, yeni sevgilim Julian'dı.

"Bilmez misin," Julian telefonda gülerek, "eski sevgili dediğin ölü gibi sessiz olmalıdır?"

George dişlerini sıkarak öfkeyle: "Onu telefona ver!"

"Maalesef bu imkansız."

Julian, yanına sokulmuş uyuyan halime nazik bir öpücük kondurdu. "Yorgun, yeni uykuya daldı."
Gizli Sert Kadın

Gizli Sert Kadın

341.8k Görüntülenme · Tamamlandı · Sherry
"Herkes dışarı," dişlerimi sıkarak emrettim. "Şimdi."
"Jade, kontrol etmem lazım—" hemşire başladı.
"DIŞARI!" diye hırladım, öyle bir güçle ki, iki kadın kapıya doğru geri çekildi.
Bir zamanlar yeteneklerimi daha kontrol edilebilir bir versiyona dönüştürmek için beni uyuşturan Gölge Organizasyonu tarafından korkulan biri olarak, kısıtlamalarımdan kaçmış ve onların tüm tesisini havaya uçurmuştum, yakalananlarla birlikte ölmeye hazırdım.
Bunun yerine, okul revirinde, etrafımda tartışan kadınlarla uyandım, sesleri kafamı delip geçiyordu. Patlamam onları şok içinde dondurdu—belli ki böyle bir tepki beklemiyorlardı. Bir kadın çıkarken tehdit etti, "Eve geldiğinde bu tavrı konuşacağız."
Acı gerçek mi? Şişman, zayıf ve sözde aptal bir lise kızının bedeninde yeniden doğdum. Onun hayatı zorbalıklar ve işkencecilerle dolu, varlığını berbat etmişler.
Ama artık kiminle uğraştıklarını bilmiyorlar.
Dünyanın en ölümcül suikastçısı olarak kimsenin bana zorbalık yapmasına izin vererek hayatta kalmadım. Ve kesinlikle şimdi başlamayacağım.
Mafya'nın Yedek Gelini

Mafya'nın Yedek Gelini

228.6k Görüntülenme · Tamamlandı · Western Rose
Aralarındaki mesafe kayboldu. Kadın, başını yana eğerek erkeğin dudaklarının çenesinden aşağıya doğru yavaşça izlediği yolu hissetti.

Daha fazlasını istiyordu.


Valentina De Luca, hiçbir zaman bir Caruso gelini olmak için doğmamıştı. Bu, kız kardeşi Alecia'nın rolüydü—ta ki Alecia, nişanlısıyla kaçıp, borç batağında bir aile ve geri alınamayacak bir anlaşma bırakana kadar. Şimdi, Valentina, Napoli'nin en tehlikeli adamıyla evlenmeye zorlanan kişi olarak rehin verilmişti.

Luca Caruso'nun, orijinal anlaşmanın bir parçası olmayan bir kadına ihtiyacı yoktu. Onun için Valentina, sadece vaat edilen şeyi geri almak için bir yedekten ibaretti. Ancak, Valentina göründüğü kadar kırılgan değildi. Ve hayatları birbirine karıştıkça, onu görmezden gelmek daha da zorlaşıyordu.

Her şey onun için iyi gitmeye başlar, ta ki kız kardeşi geri dönene kadar. Ve onunla birlikte, hepsini mahvedebilecek türden bir bela gelir.
Accardi

Accardi

131.8k Görüntülenme · Tamamlandı · Allison Franklin
Dudaklarını kulağına yaklaştırdı. "Bu bir bedeli olacak," diye fısıldadı ve dişleriyle kulak memesini çekti.
Dizleri titredi ve onun kalçasından tutuşu olmasa yere düşecekti. Ellerini başka bir yere koymak isterse diye dizini onun bacaklarının arasına soktu.
"Ne istiyorsun?" diye sordu.
Dudakları boynuna değdi ve dudaklarının verdiği zevk bacaklarının arasına indiğinde inledi.
"Adını," diye nefes verdi. "Gerçek adını."
"Bu neden önemli?" diye sordu, onun tahmininin doğru olduğunu ilk kez açığa çıkararak.
Onun köprücük kemiğine gülerek dokundu. "İçine tekrar girdiğimde hangi ismi haykıracağımı bilmem için."


Genevieve ödeyemeyeceği bir bahsi kaybeder. Bir uzlaşma olarak, rakibinin seçeceği herhangi bir erkeği o gece evine götürmeye ikna etmeyi kabul eder. Kız kardeşinin arkadaşı, barda yalnız oturan düşünceli adamı işaret ettiğinde fark etmediği şey, o adamın sadece bir geceyle yetinmeyeceğidir. Hayır, New York City'nin en büyük çetelerinden birinin lideri olan Matteo Accardi, tek gecelik ilişkilerle yetinmez. En azından onunla değil.
Yeniden Doğuş: Zirvedeki Yıldız Oyuncu

Yeniden Doğuş: Zirvedeki Yıldız Oyuncu

126k Görüntülenme · Güncelleniyor · Olivia
Ben bir yetimdim ve on iki yaşına geldiğimde, ailem beni buldu. Nihayet acılarımdan kurtulup bir evin sıcaklığını ve ebeveyn sevgisini yaşayabileceğimi düşündüm. Uyum sağlamak için ailemi memnun etmek ve onlara hizmet etmek için elimden geleni yaptım.
Ama asla beklemediğim şey, beni aramalarının sebebinin kemik iliğimi kullanmak istemeleri olduğunu öğrenmekti... Başka birini kurtarmak için!
Kalbim paramparça oldu. Ebeveynler nasıl bu kadar zalim olabilirdi?
Dünyaya olan inancımı yitirdim, balkondan düştüm ve öldüm.
Ama şaşırtıcı bir şekilde, yeniden doğdum!
Bu sefer, kendim için yaşayacaktım! Bana zarar verenler bedelini ödeyecekti!
Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

Takıntılı Üvey Kardeşimle Eşleşmek

139.2k Görüntülenme · Tamamlandı · Velvet Desires
Uyarı!!!

Sadece ahlaki açıdan karmaşık, yavaş gelişen, sahiplenici, yasak, karanlık romantizmi seven olgun okuyucular için uygundur.

ALINTI

Her yerde kan. Titreyen eller.

"Hayır!" Gözlerim bulanıklaştı.

Onun cansız gözleri bana bakıyordu, kanı ayaklarımın altında birikiyordu. Sevdiğim adam—ölü.

Öldüren kişi, asla kaçamayacağım biri - üvey kardeşim.


Kasmine'nin hayatı başından beri hiç kendisine ait olmadı. Üvey kardeşi Kester, her hareketini kontrol eder ve izlerdi.

Başlangıçta her şey tatlı ve kardeşçe idi, ta ki bu saplantıya dönüşene kadar.

Kester Alfa'ydı ve onun sözü kanundu. Yakın arkadaş yok. Erkek arkadaş yok. Özgürlük yok.

Kasmine'nin tek tesellisi, her şeyi değiştirmesi gereken yirmi birinci doğum günüydü. Ruh eşini bulmayı, Kester'in iğrenç kontrolünden kaçmayı ve nihayet kendi hayatını yaşamayı hayal ediyordu. Ama kader onun için başka planlar yapmıştı.

Doğum gününün gecesinde, yalnızca sevdiği adamla eşleşmediği için hayal kırıklığına uğramakla kalmadı, aynı zamanda eşinin başka biri olduğunu öğrendi - İşkencecisi. Üvey kardeşi.

Hayatı boyunca ağabeyi olarak bildiği bir adamla eşleşmektense ölmeyi tercih ederdi. Onun olmasını sağlamak için her şeyi yapacak bir adam.

Ama aşk saplantıya, saplantı kana dönüştüğünde, bir kız ne kadar kaçabilir ki sonunda kaçacak başka bir yer olmadığını fark edene kadar?
Kaçak Karımı Geri Kazanmak

Kaçak Karımı Geri Kazanmak

192.4k Görüntülenme · Tamamlandı · Marianna
Elini elbisemin altına kaydırdı, parmakları iç uyluğumda daireler çiziyordu. Kalçalarım ona doğru itildi, daha fazlasını istiyordum. Parmaklarıyla külotumun kenarını takip ederek beni kışkırttı, sonra parmaklarını altına kaydırdı, serin dokunuşu beni titretmişti.
“Elbisen çıkmak için yalvarıyor, Morgan,” diye kulağıma hırladı.
Boynumdan köprücük kemiğime kadar öpücükler kondurdu, eli yukarı doğru hareket ederken inlememe neden oluyordu. Dizlerim zayıfladı; zevk arttıkça omuzlarına tutundum.
Beni pencereye doğru bastırdı, arkamızda şehir ışıkları, bedeni benimkine sert bir şekilde yaslanmıştı.


Morgan Reynolds, Hollywood'un kraliyet ailesine evlenmenin ona aşk ve aidiyet getireceğini düşünmüştü. Bunun yerine, sadece bir piyon haline geldi—bedeni için kullanıldı, hayalleri görmezden gelindi.
Beş yıl sonra, hamile ve bıkmış bir halde, Morgan boşanma davası açtı. Hayatını geri istiyordu. Ancak güçlü kocası Alexander Reynolds, onu bırakmaya hazır değildi. Şimdi takıntılı bir şekilde, onu ne pahasına olursa olsun elinde tutmaya kararlı.
Morgan özgürlüğü için savaşırken, Alexander onu geri kazanmak için mücadele eder. Evlilikleri, güç, sırlar ve arzu dolu bir savaşa dönüşür—sevgi ve kontrol birbirine karışır.
Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

Boşandıktan Sonra, Gerçek Mirasçı Kaçtı

116.1k Görüntülenme · Güncelleniyor · Diana Capulet
"Üç Yıllık Evlilikten Sonra, Her Gece Kayboluyordu.
O, üç yıl boyunca cinsiyetsiz, sevgisiz bir evliliğe katlandı, inatla bir gün kocasının değerini anlayacağına inanıyordu. Ancak beklemediği şey, boşanma belgelerini almasıydı.
Sonunda bir karar verdi: Kendini sevmeyen bir adamı istemiyordu, bu yüzden gece yarısı doğmamış çocuğuyla birlikte ayrıldı.
Beş yıl sonra, kendini üst düzey bir ortopedi cerrahı, üst düzey bir hacker, inşaat sektöründe altın madalyalı bir mimar ve hatta trilyon dolarlık bir holdingin varisi olarak dönüştürdü, takma adları birbiri ardına düşüyordu.
Birileri, yanında belirgin şekilde bir CEO'nun ejderha ve anka kuşu ikizlerine benzeyen dört yaşında iki küçük şeytanın olduğunu ifşa edene kadar.
Boşanma belgesini gördükten sonra artık yerinde duramayan eski kocası, onu duvara sıkıştırarak her adımda daha da yaklaşarak sordu, "Sevgili eski karıcığım, bana bir açıklama yapmanın zamanı gelmedi mi?"
Sürekli güncelleniyor, günde 5 bölüm ekleniyor."
En İyi Arkadaştan Nişanlıya

En İyi Arkadaştan Nişanlıya

149.2k Görüntülenme · Güncelleniyor · Page Hunter
Kız kardeşi eski sevgilisiyle evleniyor. Bu yüzden en iyi arkadaşını sahte nişanlısı olarak getiriyor. Ne ters gidebilir ki?

Savannah Hart, Dean Archer'ı unuttuğunu düşünüyordu—ta ki kız kardeşi Chloe onunla evleneceğini duyurana kadar. Savannah'nın hiç unutamadığı adam. Kalbini kıran adam… ve şimdi kız kardeşine ait olan adam.

New Hope'da bir haftalık düğün. Konuklarla dolu bir malikane. Ve çok öfkeli bir nedime.

Savannah, bunu atlatabilmek için bir randevu getiriyor—çekici, düzgün arkadaşını, Roman Blackwood'u. Her zaman arkasında duran tek adam. Ona bir iyilik borcu var ve nişanlısı gibi davranmak mı? Kolay.

Ta ki sahte öpücükler gerçek hissettirmeye başlayana kadar.

Şimdi Savannah, rolünü sürdürmek ile asla aşık olmaması gereken adam için her şeyi riske atmak arasında kalmış durumda.
Zorbasına Görünmez

Zorbasına Görünmez

91.4k Görüntülenme · Güncelleniyor · sunsationaldee
Jessa, ikiz kardeşi Jackson'ın aksine, kilosuyla ve çok az arkadaşıyla mücadele ediyordu. Jackson, bir sporcu ve popülerliğin zirvesindeydi, Jessa ise görünmez hissediyordu. Noah, okulun popüler çocuğuydu—karizmatik, sevilen ve tartışmasız yakışıklı. Dahası, Jackson'ın en iyi arkadaşı ve Jessa'nın en büyük zorbasıydı. Son sınıfta, Jessa kendine güven kazanmaya, gerçek güzelliğini bulmaya ve görünmez ikiz olmamaya karar verdi. Jessa değiştikçe, çevresindeki herkesin, özellikle Noah'ın dikkatini çekmeye başladı. Noah, başlangıçta Jessa'yı sadece Jackson'ın kız kardeşi olarak görüyordu, ama onu yeni bir ışıkta görmeye başladı. Jessa nasıl oldu da düşüncelerini işgal eden büyüleyici bir kadına dönüştü? Ne zaman hayallerinin nesnesi haline geldi? Jessa'nın sınıfın şakası olmaktan, kendine güvenen ve arzu edilen genç bir kadına dönüşme yolculuğuna katılın. Noah'ı bile şaşırtarak, içinde her zaman var olan inanılmaz kişiyi ortaya çıkarışını izleyin.
Alfa ile Sözleşmeli Eş

Alfa ile Sözleşmeli Eş

193k Görüntülenme · Tamamlandı · CalebWhite
Mükemmel hayatım tek bir kalp atışıyla paramparça oldu.
William—yıkıcı derecede yakışıklı, zengin ve Delta olmaya yazgılı kurt adam nişanlım—sonsuzluğa kadar benim olmalıydı. Beş yıl birlikte olduktan sonra, koridorda yürüyüp sonsuza dek mutlu olmayı planlıyordum.
Bunun yerine, onu başka bir kadınla ve çocuklarıyla buldum.
Aldatılmış, işsiz ve babamın tıbbi faturaları altında boğulurken, hayal edebileceğimden daha sert bir şekilde dibe vurdum. Her şeyi kaybettiğimi düşündüğüm anda, kurtuluş hayatımda karşılaştığım en tehlikeli adamın formunda geldi.
Damien Sterling—Gümüş Ay Gölgesi Sürüsü'nün gelecekteki Alfa'sı ve Sterling Grubu'nun acımasız CEO'su—masasının üzerinden avcı zarafetiyle bir sözleşme kaydırdı.
“Bunu imzala, küçük ceylan, ve sana kalbinin arzuladığı her şeyi vereceğim. Zenginlik. Güç. İntikam. Ama şunu anla—kalemi kağıda koyduğun an, tamamen benim olacaksın. Bedenin, ruhun ve aradaki her şey.”
Kaçmalıydım. Bunun yerine adımı imzaladım ve kaderimi mühürledim.
Artık Alfa'ya aitim. Ve bana aşkın ne kadar vahşi olabileceğini göstermeye hazırlanıyor.