BÖLÜM 278

Bıçağın sapı avucumda sağlam duruyordu. Basit, buz gibi bir teselli. Bıçağın düz kısmını boğazına bastırdım; nabzının derinin altında zıpladığı yere. Yeşil gözleri bir an bile kaymadı. Kıpırdamadı bile.

“Kimsin sen?” Sesim alçaktı, tehdit gibiydi. “Benden ne istiyorsun? Bir kan canavarını iyilik ol...

Giriş yapın ve okumaya devam edin