BÖLÜM 279

GISELLE’İN GÖZÜNDEN

Aris’e bakakaldım. O yeşil gözler, o sakin yüz. Daha önce tanıştığımızı söylüyordu; benim en karanlık anımda. Soğuk taşın ve zincirlerin anısı tenimi ürpertti, ama onun yüzü… oturmuyordu. Orası sadece acıdan ibaret boş bir alandı.

“Seni hatırlamıyorum,” dedim, sesim dümdüz. Bıça...

Giriş yapın ve okumaya devam edin