BÖLÜM 280

Evimizdeki sessizlik taştan ağırdı. Üç ay. Doksan üç gün arayış, fısıltılar, fazla büyük, fazla soğuk gelen bir yatakta içi oyuk geceler... Ceset yoktu. Sadece kayaların üstündeki kan ve onun kolyesi; gümüş zincir avucumda buz gibiydi. Umut acımasız bir şeydi; geri kalan her şey ölmüş gibi hissettir...

Giriş yapın ve okumaya devam edin