Bölüm 15

Blake

Kravatımı koparıp fırlatırken, odanın kapısını tekmeyle açıyorum; çoktan yatağa yüzüstü kapaklanmaya gidiyorum.

Hayatımın. En iyi. Doğum günü.

Yirmi lanet yaş. Artık resmen Alfa’yız. Yani babamın “sorumluluk”muş, “örnek olmak”mış diye ensemde boza pişirmesini dinlemeden canım ne ister...

Giriş yapın ve okumaya devam edin