BÖLÜM 316

KIŞ

Yüzüğe bakmaktan kendimi alamıyordum.

Parmağımda sanki hep oraya aitmiş gibi duruyordu — sade, platin bir halka, ortasında tek bir pırlanta… Ateşin her kıvılcımını yakalıyor, tenimin üzerinde küçücük gökkuşakları gezdiriyordu.

Elimi yavaşça çevirip duruyordum. Işığın taşın üzerinde nasıl...

Giriş yapın ve okumaya devam edin