BÖLÜM 119

SELENE

"Bana dokun," diye fısıldadım.

Sözler, beynim fren yapamadan önce ağzımdan çıktı. Sessiz ama net, havada duman gibi asılı kaldı.

Bunu söylediğime inanamıyorum.

Yüksek sesle.

Yüzüne karşı.

Ben—son yirmi dört saati onu bir daha bu kadar yakınıma sokmayacağıma yemin ederek geçiren kız....

Giriş yapın ve okumaya devam edin