BÖLÜM 169

SELENE

İki elimi de teslim olur gibi kaldırıp küçük mutfak köşesine yöneldim; gülümsememle hâlâ boğuşuyordum.

Kulübe, kurutulmuş otlar ve eski tahta gibi kokuyordu. Bir de boğazımın arkasını hafifçe gıdıklayan, belli belirsiz büyülü bir koku vardı.

Raflarda tuhaf malzemelerle dolu kavanozlar sıra...

Giriş yapın ve okumaya devam edin