BÖLÜM 173

Ağaçlar canlı bir kafes gibi etrafımda kapandı. Dallar yüzümü kamçılıyor, kökler botlarıma takılıyor, serseri vampirin kolu belime kilitlenmiş duruyordu; öyle sıkıydı ki morartacak gibiydi.

Beni ormanın içinden, karşı koymaya zerre fırsat bırakmayan bir hızla sürükledi.

Arkamızda Darius’u hâlâ duy...

Giriş yapın ve okumaya devam edin