154

Yatakta donmuş bir halde oturuyordum, zihnim düşüncelerle doluydu. Her nefes, dar bir pipetten hava çekmeye çalışmak gibiydi, sığ ve yetersiz. Oksijen eksikliğinden başım dönüyordu.

"Bu doğru olamaz. Çocuk onun değil."

Bu sözler, kalbimi tamamen parçalanmaktan koruyan umutsuz bir mantra gibi zihni...

Giriş yapın ve okumaya devam edin