164

Dizlerimin üzerine çöktüm, nefesim boğazımda düğümlenmişti, babamın tahtında yığılı duran cansız bedenine bakarken. Gördüğüm manzara hem gerçek dışıydı hem de kaçınılmazdı, hayal ettiğim ama asla tam anlamıyla hazırlıklı olmadığım bir andı. Kenzo yanımda duruyordu, varlığı sağlam, bakışları okunamaz...

Giriş yapın ve okumaya devam edin