Bölüm 100 Dağın Kalbi

Karanlık.

Beni korkutan türden değil.

Bu karanlık huzurluydu.

Sıcaktı.

Sanki sonsuz bir suda süzülüyordum da biri beni nazikçe tutuyor, batmama izin vermiyordu.

Uzun bir süre nerede olduğumu hatırlayamadım.

Oraya nasıl geldiğimi de.

Acı yoktu.

Savaş yoktu.

Çığlık yoktu.

Sadece sessizlik.

...

Giriş yapın ve okumaya devam edin