Bölüm Yüz Onbeş

Enzo

Yol bitmek bilmiyor gibiydi.

Şehrin ışıkları yavaş yavaş arkamızda kaybolurken ön cama boş boş bakarak sürdüm. Binalar seyrek evlere dönüştü. Evler yerini bomboş tarla düzlüklerine bıraktı. En sonunda onlar da kayboldu; geriye sadece karanlık, ağaçlar ve arada bir uzaktan görünen bir çiftlik ...

Giriş yapın ve okumaya devam edin