93. Üvey Annenin Oyuncakları IV

Dan’in bakış açısından

“Ah evet, anneciğim!” diye yüksek sesle inliyorum; sesim çatallı, çaresiz.

“Ahhh, kahretsin! Evet! Anneciğim!”

Bir anda donup kalıyor.

Gözleri fal taşı gibi açılıyor, üstümdeki bedeni kaskatı kesiliyor. Kıpırdamıyor, konuşmuyor. Sadece bana bakıyor; yüzündeki ifade okunmuy...

Giriş yapın ve okumaya devam edin