Epilog: Yarının Kenarı

Macey

Nehir bu gece sessiz akıyor. Durgun değil ama yumuşak; akıntı taşların üzerinden, kalbim kadar ezbere bildiğim bir ritimle fısıldıyor. Her bir küçük dalga bir ruhu eve taşıyor. Yüzeydeki her ışık titreyişi bana şunu hatırlatıyor: Huzur mümkün. Burada bile.

Elliot köprünün üstünde, bend...

Giriş yapın ve okumaya devam edin