Bölüm 284

Sahanın aşağısına, onların olduğu yere doğru yürümeye devam ettim. Bana bakıyorlardı ve sessizlik uzadıkça uzuyordu. Aklımda düşünceler birbiriyle yarışıyordu.

Üzgünüm, Axel değilim. Üzgünüm, Zenon da değilim. Körü körüne adanmışlığım yok ve sadakatin ahlaktan daha önemli olduğunu da düşünmüyorum.

...

Giriş yapın ve okumaya devam edin