Rozdział 234 M10

Nagle ręka zacisnęła się wokół jej gardła, a głos Avy utknął; nie mogła wydobyć z siebie ani słowa.

Uścisk kobiety nieco się rozluźnił, a na jej twarzy pojawił się zadowolony uśmiech. "Wciąż tak uparta jak zawsze, co, Ava? Nie zapominaj, że jestem twoją matką."

Kiedy jej ręka ponownie zacisnęła si...