Littekens
Jessica Bailey · Voltooid · 192.0k Woorden
Inleiding
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.
"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.
Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?
Hoofdstuk 1
Gideons Pijn
Gideon
"Het spijt me, ze is weg. Er was niets wat ik kon doen." De dokter deinsde van me terug, angst en verdriet in zijn ogen.
"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" Elk deel van mijn wezen schreeuwt. Ik wist het, ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Een onvoorstelbare pijn straalde dieper naar mijn kern dan ik ooit had gevoeld.
"Ik wou dat ik het kon, maar ze is al weg. Je weet dat ze dat is. Op dit moment heb je geen tijd om te rouwen. Ze hebben hun vader nodig." De dokter richt mijn aandacht op de twee pasgeboren babymeisjes die ook uit alle macht schreeuwen. Hoe ga ik dit alleen doen? In een oogwenk veranderde mijn wereld, maar niet zoals ik het had zien gebeuren. Mijn partner stierf tijdens de bevalling. Ze had pre-eclampsie en kon het niet volhouden na de geboorte. Ze gaf me twee prachtige babymeisjes, Roos en Madelief. Ze glimlachte naar hen, en verliet toen deze wereld, liet hen en mij achter.
Alles wat ik wilde doen was alles in mijn pad vernietigen. Ik was een krijger en een onderzoeker. Alles wat ik weet is hoe ik mijn weg naar buiten moet vechten. Ik kon niet begrijpen hoe ze weg was, en ik alleen was; ik kon niet vechten om haar te redden. Ze was gewoon weg. Ik keek naar mijn twee dochters die om hun moeder schreeuwden, en het enige wat ik kon doen was huilen. Ik, de Alpha van de Druit Guard, huilde net zo hard en luid als mijn twee babymeisjes. Twee meisjes, wat ga ik doen.
Hoe ga ik twee meisjes opvoeden! Ik weet niet eens hoe ik een luier moet verschonen. Hun leven flitste door mijn gedachten terwijl ze opgroeiden, alle mogelijkheden en wat als. Zou ik hen de nodige meisjesdingen kunnen leren? Wat zijn noodzakelijke meisjesdingen? Ik kan hen leren vechten; ik kan hen leren hoe ze een leger krijgers moeten leiden, maar dat is het! Ik heb me nog nooit zo hopeloos en hulpeloos gevoeld in mijn leven. Deze twee kleine meisjes hebben me al gebroken.
Ze waren alles wat ik nog had van mijn partner, mijn laatste verbinding met mijn liefde. Ik kon hen niet de schuld geven van wat er was gebeurd, maar ik wilde het wel. Ik werd opnieuw getroffen door een golf van verdriet toen ik besefte dat deze twee prachtige baby's hun moeder nooit zouden zien glimlachen naar hen. Ze zouden haar stem nooit horen die een bedtijdverhaal voorleest. Ze zouden haar nooit horen lachen om hun gekke streken of haar warme omhelzing voelen. Zou ik dit kunnen doen, zowel moeder als vader zijn?
Met de hulp van de verpleegster pakte ik mijn kleine dochters op. Ik gaf ze elk een kus. "Ik beloof jullie alles te geven wat ik heb. Ik kan niet beloven dat ik perfect zal zijn, of dat ik geen fouten zal maken, maar ik zal mijn leven geven voor het jouwe om je veilig te houden. Wij zijn nu alles wat we hebben." Ik probeerde mijn tranen tegen te houden, maar het lukte niet. Proberend mijn tranen niet op mijn dochters te laten vallen, legde ik ze terug in de wieg. Ze waren gestopt met huilen, en ze bewogen hun kleine armpjes naar elkaar toe totdat ze elkaars handjes vasthielden. Ik zuchtte "in ieder geval zullen ze altijd elkaar hebben." Ik ging in een stoel naast hen zitten, gewoon kijkend hoe ze sliepen. Een beetje paranoïde dat ze zouden stoppen met ademen, eerlijk gezegd.
Terwijl ik daar zat, wist ik dat ik mezelf moest helpen om controle over mijn verdriet te krijgen. Ik moest onze familieband voltooien. Hoe pijnlijk het ook was, ik moest leven voor mijn dochters. Ik verlengde mijn klauw aan mijn linkerhand, maakte een kleine snee in mijn rechterhand, en prikte toen zo voorzichtig mogelijk beide van hun grote tenen. Ik raakte elk van hun kleine tenen aan met mijn snee, zodat de kleinste druppel van elk van hen in mijn snee kwam. Ik voelde hen mijn ziel binnentreden, en de sprankel van hoop en liefde begon me te genezen. Ik keek naar mijn borst, precies waar mijn hart was, en ik kon het familieteken van mijn dochters zien vormen, een witte roos en een witte en gele madelief. "Mijn kleine bloemen, jullie hebben geen idee hoeveel jullie je papa hebben gered," fluisterde ik.
De dokter had gelijk. Ik had geen tijd om te rouwen. Ik moest doorgaan, hoe pijnlijk het ook was. Het deed pijn, mijn partnerteken brandde op het moment dat ze deze wereld verliet. Ik keek naar mijn teken, en het vervaagde al. Ik moest me nu op mijn meisjes concentreren. Ik kon mezelf verliezen in de pijn en het verdriet dat aan mijn ziel knaagde. Mijn partner zou me nooit vergeven als ik niet doorging en doorzette voor onze kinderen. Ik wist gewoon niet hoe ik het moest doen, waar ik moest beginnen. Ik denk dat ik zal vechten, maar niet met mijn vuisten, klauwen of tanden. Ik zal vechten tegen mijn gebroken hart om niet op te geven, ik weet gewoon nog niet hoe. Ik had alleen mijn kleine bloemen om me te helpen genezen.
Laatste Hoofdstukken
#118 Boek 2: Hoofdstuk 20: Rylie's Surprise
Laatst Bijgewerkt: 5/13/2026#117 Boek 2: Hoofdstuk 19: Gevoelens
Laatst Bijgewerkt: 5/13/2026#116 Boek 2: Hoofdstuk 18: Keeping it Chill
Laatst Bijgewerkt: 5/13/2026#115 Boek 2: Hoofdstuk 17: Degene waar ik naar heb verlangd
Laatst Bijgewerkt: 5/13/2026#114 Boek 2: Hoofdstuk 16: Nieuwe wortels kweken
Laatst Bijgewerkt: 5/13/2026#113 Boek 2: Hoofdstuk 15: Het lot is wreed
Laatst Bijgewerkt: 5/13/2026#112 Boek 2: Hoofdstuk 14: Openbaringen
Laatst Bijgewerkt: 5/13/2026#111 Boek 2: Hoofdstuk 13: Vrijheid is slechts een droom
Laatst Bijgewerkt: 5/13/2026#110 Boek 2: Hoofdstuk 12: De dood van een vos
Laatst Bijgewerkt: 5/13/2026#109 Boek 2: Hoofdstuk 11: Waarheid in de Duisternis
Laatst Bijgewerkt: 5/13/2026
Je Vindt Dit Misschien Leuk 😍
Ik Zal Je Zien
Ellie kan het niet helpen dat ze voor hem valt, maar iemand anders wil Ellie helemaal voor zichzelf en die persoon is niet van plan haar zomaar te laten gaan; Noah Winters. De pestkop van de middelbare school en vastbesloten om alles van Ellie af te pakken, inclusief haar leven.
"Je hoort bij mij, Ellie."
WAARSCHUWING: misbruik, marteling, ontvoering, volwassen scènes en thema's van zelfbeschadiging komen voor in dit boek. Lezersdiscretie is geadviseerd.
Vastzitten Met Mijn Drie Hete Bazen
"Wil je dat, schatje? Wil je dat we je kleine kutje geven waar het naar verlangt?"
"J...ja, meneer," ademde ik.
Joanna Clover's harde werk tijdens haar studie wierp zijn vruchten af toen ze een baan als secretaresse aangeboden kreeg bij haar droombedrijf, Dangote Group of Industries. Het bedrijf is eigendom van drie maffia-erfgenamen; ze bezitten niet alleen samen een bedrijf, maar zijn ook geliefden en zijn al samen sinds hun studententijd.
Ze zijn seksueel tot elkaar aangetrokken, maar ze delen alles samen, inclusief vrouwen, en wisselen hen net zo vaak als kleding. Ze staan bekend als 's werelds gevaarlijkste playboys.
Ze willen haar delen, maar zal ze accepteren dat ze elkaar ook neuken?
Zal ze in staat zijn om zaken en plezier te combineren?
Ze is nog nooit door een man aangeraakt, laat staan door drie tegelijk. Zal ze toegeven?
De Verboden Prinses en Haar Mafia Mannen
"Woorden, Principessa (Prinses)," komt er nog een zachte maar stevige klap op mijn kont.
"Alsjeblieft," kreun ik. Mijn verlangen naar hen groeit.
"Alsjeblieft wat?" vraagt een ander.
"Wat is het dat je wilt? Zeg het, Neonata (Baby Girl)," beveelt de dominerende stem in de groep.
"Neem me! Ik kan het niet langer verdragen," huil ik. Tranen dreigen achter de blinddoek te vallen.
"Zie je, dat was toch niet zo moeilijk, of wel?" vraagt een van de stemmen, terwijl ik plotseling de grijns erachter hoor.
Isabella Moretti is altijd een prinses geweest. Totdat haar vader de hulp inroept van vier machtige mannen. Lucus, Grant, Alex en Tony zijn deze mannen. Niet alleen zijn ze machtig, maar ook leidende figuren in de maffia, elk dominant in het kantoor, op straat en in de slaapkamer. Van het willen wat ze willen tot het delen van bijna alles.
Blut en in gevaar heeft Isabella geen andere keuze dan te trouwen met niet één, maar vier van deze machtige mannen, die elk op manieren genot bieden waar ze alleen maar van kon dromen. Maar met twee andere families achter haar aan, kan Isabella de waanzin overleven? Of blijkt het erkennen van haar diepste verlangens te veel te zijn, voor altijd geruïneerd door deze beruchte mannen?
Onze Luna, Onze Partner
"Absoluut verbluffend," antwoordt Eros terwijl ze beiden een hand nemen en er een zoete, zachte kus op drukken.
"Dank je," bloos ik. "Jullie zijn ook knap."
"Maar jij, onze prachtige partner, overtreft iedereen," fluistert Ares terwijl hij me naar zich toe trekt en onze lippen verzegelt met een kus.
Athena Moonblood is een meisje zonder roedel of familie. Na het accepteren van haar afwijzing door haar partner, worstelt Athena totdat haar Tweede Kans Partner opduikt.
Ares en Eros Moonheart zijn de tweeling-Alpha's van de Mystic Shadow Pack die op zoek zijn naar hun Partner. Gedwongen om het jaarlijkse paringsbal bij te wonen, besluit de Maangodin hun lotsbestemmingen te verweven en hen samen te brengen.
De Terugkeer naar de Karmozijnrode Dageraad
Terwijl vechten voor zijn leven en vrijheid een alledaagse bezigheid is geworden voor Alpha Cole Redmen, bereikt de strijd voor beide een heel nieuw niveau zodra hij eindelijk terugkeert naar de plek die hij nooit als thuis heeft beschouwd. Wanneer zijn poging om te ontsnappen resulteert in dissociatieve amnesie, moet Cole het ene obstakel na het andere overwinnen om de plek te bereiken die hij alleen uit zijn dromen kent. Zal hij zijn dromen volgen en zijn weg naar huis vinden, of zal hij onderweg verdwalen?
Volg Cole op zijn emotionele reis, die verandering inspireert, terwijl hij vecht om terug te keren naar Crimson Dawn.
*Dit is het tweede boek in de Crimson Dawn-serie. Deze serie kan het beste in volgorde worden gelezen.
**Waarschuwing: dit boek bevat beschrijvingen van fysiek en seksueel misbruik die gevoelige lezers verontrustend kunnen vinden. Alleen voor volwassen lezers.
Loslaten
Die noodlottige nacht leidt ertoe dat Molly en haar beste vriend Tom een geheim dicht bij hun hart houden, maar het bewaren van dit geheim kan ook betekenen dat elke kans op een nieuwe toekomst voor Molly wordt vernietigd.
Wanneer Tom's oudste broer Christian Molly ontmoet, is zijn afkeer voor haar onmiddellijk en hij doet weinig moeite om het te verbergen. Het probleem is dat hij net zo aangetrokken tot haar is als hij haar niet mag, en wegblijven van haar begint een strijd te worden, een strijd waarvan hij niet zeker weet of hij die kan winnen.
Wanneer Molly's geheim onthuld wordt en ze gedwongen wordt om de pijn uit haar verleden onder ogen te zien, kan ze dan de kracht vinden om te blijven en door de pijn heen te werken, of zal ze wegrennen van alles wat ze kent, inclusief de enige man die haar hoop geeft op een gelukkige toekomst? Hoop waarvan ze nooit had gedacht dat ze die weer zou voelen.
Littekens
Amelie wilde altijd een eenvoudig leven leiden, weg van de schijnwerpers van haar Alpha-bloedlijn. Ze dacht dat ze dat had gevonden toen ze haar eerste partner ontmoette. Na jaren samen bleek haar partner niet de man te zijn die hij beweerde te zijn. Amelie wordt gedwongen om het Afwijzingsritueel uit te voeren om zichzelf vrij te maken. Haar vrijheid komt met een prijs, een lelijke zwarte litteken.
"Niets! Er is niets! Breng haar terug!" schreeuw ik met alles wat ik in me heb. Ik wist het al voordat hij iets zei. Ik voelde haar in mijn hart afscheid nemen en loslaten. Op dat moment straalde een onvoorstelbare pijn door tot in mijn kern.
Alpha Gideon Alios verliest zijn partner op wat de gelukkigste dag van zijn leven had moeten zijn, de geboorte van zijn tweeling. Gideon heeft geen tijd om te rouwen, achtergelaten zonder partner, alleen en een pas gescheiden vader van twee babydochters. Gideon laat zijn verdriet nooit zien, want dat zou zwakte tonen, en hij is de Alpha van de Durit Garde, het leger en de onderzoeksarm van de Raad; hij heeft geen tijd voor zwakte.
Amelie Ashwood en Gideon Alios zijn twee gebroken weerwolven die het lot samen heeft gebracht. Dit is hun tweede kans op liefde, of is het hun eerste? Terwijl deze twee voorbestemde partners samenkomen, komen sinistere complotten tot leven om hen heen. Hoe zullen ze samenkomen om te beschermen wat ze het meest dierbaar vinden?
Verliefd op de marinebroer van mijn vriend
"Wat is er mis met mij?
Waarom voelt mijn huid zo strak aan als hij in de buurt is, alsof ik een trui draag die twee maten te klein is?
Het is gewoon nieuwigheid, zeg ik streng tegen mezelf.
Hij is de broer van mijn vriend.
Dit is Tyler's familie.
Ik ga niet toestaan dat een koude blik dat allemaal tenietdoet.
**
Als balletdanseres lijkt mijn leven perfect—een beurs, een hoofdrol, een lieve vriend Tyler. Totdat Tyler zijn ware aard toont en zijn oudere broer, Asher, thuiskomt.
Asher is een marinier met littekens van de strijd en nul geduld. Hij noemt me "prinses" alsof het een belediging is. Ik kan hem niet uitstaan.
Wanneer mijn enkelblessure me dwingt om te herstellen in het familiehuis aan het meer, zit ik vast met beide broers. Wat begint als wederzijdse haat, verandert langzaam in iets verboden.
Ik word verliefd op de broer van mijn vriend.
**
Ik haat meisjes zoals zij.
Verwend.
Teer.
En toch—
Toch.
Het beeld van haar in de deuropening, haar vestje strakker om haar smalle schouders trekkend, proberend door de ongemakkelijkheid heen te glimlachen, laat me niet los.
Net als de herinnering aan Tyler. Die haar hier zonder een tweede gedachte achterlaat.
Ik zou me er niet druk om moeten maken.
Ik maak me er niet druk om.
Het is niet mijn probleem als Tyler een idioot is.
Het gaat mij niets aan als een verwend prinsesje in het donker naar huis moet lopen.
Ik ben hier niet om iemand te redden.
Zeker niet haar.
Zeker niet iemand zoals zij.
Ze is niet mijn probleem.
En ik zal er verdomd zeker van zijn dat ze dat nooit wordt.
Maar toen mijn ogen op haar lippen vielen, wilde ik dat ze van mij was.
De Omega: Gebonden Aan De Vier
"Dat ben ik zeker," glimlachte Alex. Nu stond ik tussen hen in, mijn hart bonkte zo snel dat ik dacht dat ik zou flauwvallen.
"Laat me met rust!" schreeuwde ik en probeerde weg te rennen. Maar ik zat vast. Voordat ik het doorhad, drukte Austin zijn lippen op de mijne. Mijn hoofd leek te exploderen. Ik had nog nooit iemand gekust.
Ik voelde Alex, die achter me stond, zijn hand onder mijn borst duwen en mijn borst omvatten met zijn grote hand terwijl hij kreunde. Ik vocht met al mijn kracht.
Wat was er aan de hand? Waarom deden ze dit? Haten ze me niet?
Stormi, ooit een omega die door niemand gewild werd, bevond zich plotseling in het middelpunt van een verhaal gesponnen door de maangodin. Vier beruchte wolven, bekend om hun slechte jongensgedrag en haar pestkoppen, waren voorbestemd om haar partners te zijn.
Koning van de Onderwereld
Maar op een noodlottige dag verscheen de Koning van de Onderwereld voor mij en redde me uit de klauwen van de zoon van de machtigste maffiabaas. Met zijn diepblauwe ogen op de mijne gericht, sprak hij zachtjes: "Sephie... afkorting van Persephone... Koningin van de Onderwereld. Eindelijk heb ik je gevonden." Verward door zijn woorden stamelde ik een vraag: "P..pardon? Wat betekent dat?"
Maar hij glimlachte alleen maar naar me en streek met zachte vingers mijn haar uit mijn gezicht: "Je bent nu veilig."
Sephie, vernoemd naar de Koningin van de Onderwereld, Persephone, ontdekt snel hoe ze voorbestemd is om de rol van haar naamgenoot te vervullen. Adrik is de Koning van de Onderwereld, de baas der bazen in de stad die hij bestuurt.
Ze was een ogenschijnlijk normaal meisje, met een normale baan, totdat alles veranderde op een nacht toen hij door de voordeur liep en haar leven abrupt veranderde. Nu bevindt ze zich aan de verkeerde kant van machtige mannen, maar onder de bescherming van de machtigste onder hen.
Miljardair Een Nacht Stand
Maar niets was perfect in deze wereld. Het bleek dat ze ook een pleegmoeder en -zus had die alles wat ze had konden ruïneren.
De avond voor het verlovingsfeest, verdoofde haar pleegmoeder haar en beraamde een plan om haar naar schurken te sturen. Gelukkig ging Chloe naar de verkeerde kamer en bracht een nacht door met een vreemdeling.
Het bleek dat die man de CEO was van een van Amerika's grootste multinationale bedrijven, die slechts 29 was maar al op de Forbes-lijst stond. Na een onenightstand met haar, stelde hij voor: "Trouw met me, ik zal je helpen wraak te nemen."
Engel's geluk
"Hou je bek!" brulde hij naar haar. Ze viel stil en hij zag tranen in haar ogen opwellen, haar lippen trilden. Oh shit, dacht hij. Zoals de meeste mannen, maakte een huilende vrouw hem doodsbang. Hij zou liever een vuurgevecht aangaan met honderd van zijn ergste vijanden dan met één huilende vrouw te moeten omgaan.
"En jouw naam is?" vroeg hij.
"Ava," antwoordde ze met een dunne stem.
"Ava Cobler?" wilde hij weten. Haar naam had nog nooit zo mooi geklonken, het verraste haar. Ze vergat bijna te knikken. "Mijn naam is Zane Velky," stelde hij zichzelf voor, terwijl hij een hand uitstak. Ava's ogen werden groter toen ze de naam hoorde. Oh nee, niet dat, alles behalve dat, dacht ze.
"Je hebt van me gehoord," glimlachte hij, hij klonk tevreden. Ava knikte. Iedereen die in de stad woonde kende de naam Velky, het was de grootste maffiagroep in de staat met zijn centrum in de stad. En Zane Velky was het hoofd van de familie, de don, de grote baas, de enorme honcho, de Al Capone van de moderne wereld. Ava voelde haar paniekerige brein uit de hand lopen.
"Kalmeer, engel," zei Zane tegen haar en legde zijn hand op haar schouder. Zijn duim gleed naar beneden voor haar keel. Als hij zou knijpen, zou ze moeite hebben met ademhalen, realiseerde Ava zich, maar op de een of andere manier kalmeerde zijn hand haar geest. "Dat is een braaf meisje. Jij en ik moeten praten," zei hij tegen haar. Ava's geest verzette zich tegen het genoemd worden van meisje. Het irriteerde haar, ook al was ze bang. "Wie heeft je geslagen?" vroeg hij. Zane verplaatste zijn hand om haar hoofd opzij te kantelen zodat hij naar haar wang en vervolgens naar haar lip kon kijken.
******************Ava wordt ontvoerd en wordt gedwongen te beseffen dat haar oom haar heeft verkocht aan de Velky-familie om van zijn gokschulden af te komen. Zane is het hoofd van het Velky-familie kartel. Hij is hard, brutaal, gevaarlijk en dodelijk. Zijn leven heeft geen ruimte voor liefde of relaties, maar hij heeft behoeften zoals elke warmbloedige man.
Trigger waarschuwingen:
Gesprekken over seksueel geweld
Lichaamsbeeldproblemen
Lichte BDSM
Gedetailleerde beschrijvingen van aanvallen
Zelfbeschadiging
Grof taalgebruik
