MARTY IS VAN ONS

"Hé, Matty?" riep Belle. "Kun je de madeleinevorm van de bovenste plank pakken?"

Ik keek over mijn schouder en zag Belle naar de bovenste plank van een van de kasten wijzen. Ik legde mijn mes en de wortel die ik aan het hakken was neer, nam drie stappen naar links en reikte omhoog om de vorm te pakken. Het was een normale gang van zaken dat ik dingen van hoge planken voor Belle pakte. Ze was op haar veertiende zo groot geworden als ze ooit zou worden en bleef steken op slechts 1,55 meter, slank maar goed gebouwd, als een lingeriemodel op vier vijfde schaal. Haar moeder was ook een kleine, rondborstige vrouw geweest. Aan de andere kant kreeg ik mijn groeispurt precies toen Belle stopte en nu stond ik op 1,85 meter, zelfs langer dan Belle's vader.

Belle bedankte me en ging verder met het gieten van beslag in de vormen. Vandaag was de woensdag na de zomervakantie. Morgen zou de eerste schooldag zijn, en ze wilde traktaties meenemen voor onze vrienden. Haar vader was nog niet thuis van zijn werk, en hoewel ik niet echt in dit huis woonde, maakte ik het avondeten voor ons drieën.

Ik kende mijn weg in de keuken van de familie Kramer beter dan in mijn eigen keuken. Ik at zeker meer avondmaaltijden bij hen thuis dan bij mij. Belle en ik deelden de ruimte op de automatische piloot, werkend in stilte zonder behoefte aan geklets. Na achttien jaar samen waren we in feite familie, zonder zorgen over persoonlijke ruimte. Als ze de gootsteen moest gebruiken, tikte Belle gewoon met haar onderarm op mijn heup en ik schoof meteen opzij. Als ik glazen uit de kast boven haar hoofd nodig had, reikte ik gewoon over haar hoofd zonder zelfs maar "pardon" te zeggen.

De tafel was gedekt om 18:17 uur, wat ongeveer de tijd was dat meneer K altijd thuiskwam na in het spitsverkeer van Silicon Valley te hebben gezeten. Hij kwam binnen vanuit de garage, nam een grote snuif en glimlachte. "Ik kan ruiken dat Matt vandaag kookt. Het ruikt zoveel beter dan dat van jou, Belle."

"Pap!" riep Belle verontwaardigd uit. Maar ze begon meteen met hem mee te lachen. Meneer K's cholesterolgehalte was gestegen, dus Belle had het op zich genomen om hem "gezonder" te gaan eten geven. Maar het was onze laatste dag voordat school weer begon, dus ik had barbecue ribben en frietjes gemaakt (hoewel Belle me had overgehaald om de frietjes te bakken). Ik had nog steeds gestoomde worteltjes gemaakt, wetende dat Belle haar eigen vader zou aansporen om ze te eten als betaling voor elke hap van de ribben.

Net zoals we de meeste avonden deden, aten we onze maaltijden in relatieve stilte. Er was weer geen behoefte om de ruimte te vullen met zinloos gesprek, hoewel ik meneer K wel vroeg of hij het laatste nieuws over de 49ers had gehoord. We praatten een paar minuten over voetbal voordat we weer teruggingen naar het eten. Daarna vroeg meneer K ons beiden of we zin hadden om weer naar school te gaan.

"Niet echt," gaf ik toe. "Het was fijn om gewoon de hele dag lui thuis te zijn."

"Waar," beaamde Belle. "Maar het zal leuk zijn om sommige van onze vrienden weer te zien."

Ik snoof. "Onze vrienden hebben de hele zomer lui rondgehangen in MIJN huis."

Belle haalde haar schouders op. "Nou, andere vrienden buiten de BTC. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het leuk om met de meiden rond te hangen. Maar er zijn mensen die ik al drie maanden niet heb gezien en ik heb geen idee wat ze hebben uitgespookt."

(Laat me even uitleggen dat we op de middelbare school zaten in een tijdperk vóór sociale media of mobiele telefoons. Ik weet het, het was praktisch de Steentijd.)

Meneer K knikte, maar trok een wenkbrauw op en gaf zijn dochter een nieuwsgierige blik. "Zijn er jongens in deze categorie mensen die je graag weer wilt zien?"

"Pap!" riep Belle opnieuw voordat ze met haar ogen rolde.

Dus meneer K draaide zich naar mij. "Heeft ze het over jongens gehad die ze leuk vindt?"

"Ja, maar dat is het enige wat ik zal toegeven." Ik grijnsde en deed alsof ik mijn lippen dicht ritste.

"Is er één jongen in het bijzonder?"

"Pap!" gilde Belle.

Ik staarde aandachtig naar mijn bord en ritste opnieuw mijn lippen dicht.

"Is hij een goede jongen of een van die bad boys?"

"Pap!"

Uiteindelijk sprak ik op, zeggend: "Relax, hij is een goede jongen. En als hij blijkt niet zo'n aardige kerel te zijn, sla ik zijn gezicht in."

"Mijn jongen." Meneer K grijnsde en stak zijn hand op voor een high-five over de tafel.

Belle rolde met haar ogen terwijl onze handpalmen elkaar raakten, en ze gaf me een blik. "Ik ga je nooit meer iets vertellen over jongens."

Ik haalde mijn schouders op. "Je vertelt het aan Mari, en Mari vertelt het aan mij."

"Ugh." Belle begroef haar gezicht even in haar handen voordat ze haar vader een boze blik gaf. "Ga je hem niet vragen of er meisjes zijn die hij graag weer wil zien?"

Ik snoof. "Ja, tuurlijk."

Meneer K ging rechtop zitten en bekeek mijn gezichtsuitdrukking. "Wat is er mis? Er is toch vast wel een meisje dat je knap vindt en die je morgen weer wilt zien."

Ik schudde mijn hoofd. "Ik heb alle knappe meisjes die ik nodig heb die altijd bij me rondhangen."

Meneer K wisselde een blik met Belle. Hij wist van de "Niemand date Matty" regel, maar af en toe leek het alsof hij wilde controleren of de regel nog steeds van kracht was. Ze haalde gewoon haar schouders op.

Dus meneer K keek weer naar mij. "Ik bedoelde iemand die je daadwerkelijk zou kunnen daten."

Ik wuifde hem weg. "Er is al meer dan zes maanden geen meisje naar me toe gekomen. En zelfs de meisjes die ik misschien leuk zou vinden, worden allemaal afgeschrikt door de BTC."

Belle fronste. "Wij schrikken ze NIET af."

Ik gaf haar een blik. "Was je er niet bij toen ik met Ashley Mitchell begon te praten en Sam zich plotseling bij ons voegde met een brede glimlach, haar grote power boobs een paar extra centimeters naar voren duwend?"

Belle snoof en verslikte zich een beetje. Ze hoestte, klopte twee keer op haar borst en wist uit te brengen: "Dat was ik vergeten."

Meneer K keek naar zijn dochter. "Lijkt niet erg eerlijk."

Ik schudde mijn hoofd. "Ik klaag niet. Serieus, het is prima."

Meneer K's wenkbrauwen gingen allebei omhoog. "Nou, het is een gloednieuw jaar. Alles kan gebeuren."

Hij had helemaal gelijk.