HOOFDSTUK 104 Silver Bells

Maggie

Het bos sliep niet toen de Bloedmaan opkwam.

Het ademde.

Het keek.

Het luisterde.

Elke tak boog naar binnen, zwaar van het karmozijnrode licht, alsof de bomen zelf eer betoonden aan iets ouds en vreselijks. Sneeuw dwarrelde van de naalden als poedervormig bot, oplosend in de lucht met ...

Log in en ga verder met lezen