HOOFDSTUK 117 Het ware einde

Evie

Ik zat aan de lange eikenhouten tafel met stoom die opsteeg uit mijn mok, de geur van brood en honing hield me in het heden. Het ochtendlicht filterde door de roedenramen en ving zwevende stofdeeltjes die glinsterden als stille, sluimerende spreuken.

Agatha bewoog zich met rustige precisie ...

Log in en ga verder met lezen