2 Book(s) Related to OB-LO: Deadline for Innocence

Ariel Hovstad, geboren met een zwakke gezondheid, wordt gehaat door haar familie. Sinds mevrouw Kathleen Hovstad bevallen is van een tweeling, Ariel en Ivy Hovstad, ligt ze aan bed gekluisterd. Ze gelooft dat Ariel ongeluk brengt, omdat haar gezondheid steeds verder achteruitgaat wanneer ze contact met haar heeft. Uit angst om nog meer ongeluk te ervaren, beveelt mevrouw Kathleen haar man, meneer Henry Hovstad, om van haar af te komen wanneer ze drie jaar oud is.

Meneer Henry stuurt haar naar het platteland om bij een verre verwant te wonen; haar grootmoeder. Jaren later sterft haar grootmoeder en wordt Ariel gedwongen terug te keren naar haar familie. Thuis wordt ze door iedereen als een vijand gezien en gehaat. Ze is ofwel in haar kamer of op school.
(In haar kamer 's avonds gaat plotseling haar mobiele telefoon over)

Persoon X: Hé baas, hoe gaat het? Heb je me gemist? Oh, behandelt je familie je goed? Baas, je hebt eindelijk aan me gedacht, boehoe...
Ariel: Als er verder niets is, hang ik op.
Persoon X: Hé baas, wacht, ik-

Wat is er gebeurd met haar als boerentrien? Was ze niet arm en ongewenst? Wat is er met dat geslijm van een...ondergeschikte?

Op een mooie ochtend, terwijl ze naar school gaat, verschijnt er plotseling een vreemdeling die eruitziet als een Griekse god. Hij is koud, meedogenloos, een workaholic en houdt afstand van alle vrouwen. Zijn naam is Bellamy Hunters. Tot ieders verbazing biedt hij aan om haar een lift naar school te geven. Was hij niet degene die vrouwen haatte? Wat is er precies gebeurd?

De ooit bekende workaholic heeft ineens veel vrije tijd, die hij gebruikt om achter Ariel aan te zitten. Negatieve opmerkingen over Ariel worden altijd door hem weerlegd.

Op een dag komt zijn secretaresse naar hem toe met nieuws: "Baas, mevrouw Ariel heeft iemands arm op school gebroken!"

De grote baas lacht alleen maar en antwoordt: "Onzin! Ze is te zwak en verlegen! Ze kan nog geen vlieg kwaad doen! Wie durft zulke geruchten te verzinnen?"

"Alsjeblieft, eet me niet op," smeekte ze. Haar stem klonk als die van engelen. Miniatuur en zacht, stil als een van de wispelturige windjes die graag met mijn gevlochten haar spelen. Mijn hart stond bijna stil toen ik haar huilen hoorde.

Ik riep Tazak terug naar de voet van de boomstam, vuile vingers raakten de buitenkant van de rottende boom. De helft van een porseleinen gezicht piepte naar buiten. De zoutigheid die ik rook, was die van haar opgedroogde tranen die aan haar gezicht kleefden. Het vuil was weggespoeld in kleine sporen waar haar tranen hun weg hadden gevonden. Een amethistkleurig oog bekeek me van top tot teen, ongetwijfeld verstoord door mijn verschijning.

Creed: Een verbannen draak, bekend om zijn meedogenloze gevechten en verontrustende uiterlijk. De drakenoudsten beschouwden hem als onwaardig voor een partner; de Maangodin zou er nooit een schenken die verwekt was door verkrachting.

Odessa: Een eenzame vrouw die haar vader verloor aan kanker. Haar vervreemde moeder vindt haar uren na de dood van haar vader. Ze neemt haar mee naar een fantasiewereld om haar schuld aan de Hertog van Vamparia af te lossen. Ze is nu slechts een bloedzak, maar op een nacht was het lot aan haar zijde. Odessa ontsnapte uit het vampierenrijk, alleen om gevonden te worden door een beest dat haar onder zijn vleugels neemt.