4 Book(s) Related to fairest marissa meyer

Ze is een mens en is zich niet bewust van de wereld van de shifters, dus dit moet langzaam gebeuren. Ik wil niet dat ze in angst wegrent en denkt dat ik een soort weirdo ben, of erger nog, dat ze denkt dat ze zelf gek is geworden.
Ik haal diep adem terwijl ik haar warmte voel toenemen, haar innerlijke ziel herkent de mijne als haar ware partner, wat een goed teken is en me van binnen gelukkig maakt. Toch zit ze midden in een verontrustende droom, ze herbeleeft het moment waarop ze door haar familie werd verraden.
Ik kijk even toe, en dan stap ik in haar droom.

Laura Roberts was de gelukkigste vrouw ter wereld, haar carrière als verpleegster was spannend en lonend, ze had een liefdevolle familie en stond op het punt te trouwen met de liefde van haar leven. Dat kwam allemaal abrupt tot een einde; de avond voor haar bruiloft sluipt ze hun appartement binnen om haar geliefde te verrassen, alleen om te ontdekken dat haar verloofde een verschrikkelijk geheim had.
Ze vertrekt om een nieuw leven voor zichzelf op te bouwen, en al snel merkt ze dat ze wordt gestalkt door een andere man, hij is totaal anders dan haar voormalige verloofde. Hij wekt haar diepste verlangens, ze weet dat hij ook een groot geheim voor haar verbergt, en ze voelt het elke keer als ze samen zijn.
Ze heeft echter een gelofte afgelegd en is vastbesloten die te houden.

Nooit meer zal ik mijn hart weggeven.
Nooit meer.

In zes jaar huwelijk heb ik alles opgeofferd voor dit gezin.
Maar mijn man, Arthur, stak al zijn tijd en energie in een andere vrouw. Erger nog, mijn eigen kinderen wensten dat zijn minnares hun moeder zou zijn.
Toen ik me realiseerde dat ik volledig aan de kant was gezet—echt alleen was achtergelaten in dit huis—veranderde er iets.
Mijn oog viel op de Nobelprijsmedaille van mijn moeder, en er ontbrandde een vuur in mij. Een stalen vastberadenheid verhardde mijn hart: Vanaf dit moment zou ik voor mezelf leven!
Echtgenoot? Van hem scheiden. Kinderen? Ik was klaar met ze.
Vanaf nu zou ik de meester van mijn eigen lot zijn!
Ik keerde terug naar het laboratorium, eiste het podium op en claimde precies dezelfde eer die mijn moeder ooit ten deel viel.
Maar toen ik Arthur eindelijk de scheidingspapieren in de handen duwde, stortte zijn wereld—en die van de kinderen—in.
Zijn aanvankelijke opwelling van woede brokkelde onmiddellijk af. Met bloeddoorlopen ogen viel hij voor me op zijn knieën, zijn stem hees en gebroken.
"Irene... ik smeek je... verlaat me alsjeblieft niet..."

"Trek ze aan." Ik pakte de jurk en het ondergoed, en wilde terug naar de badkamer gaan, maar ze hield me tegen. Het voelde alsof mijn hart een seconde stopte toen ik haar bevel hoorde. "Kleed je hier aan. Laat me je zien." Eerst begreep ik niet wat ze bedoelde, maar toen ze me ongeduldig aankeek, wist ik dat ik moest doen wat ze zei. Ik opende mijn badjas en legde die op de witte bank naast me. Terwijl ik de jurk vasthield en wilde aantrekken, hoorde ik haar weer. "Stop." Mijn hart sloeg bijna over. "Leg de jurk even op de bank en ga rechtop staan." Ik deed wat ze zei. Ik stond daar helemaal naakt. Ze bekeek me van top tot teen met haar ogen. De manier waarop ze mijn naakte lichaam inspecteerde, maakte dat ik me vreselijk voelde. Ze schoof mijn haar achter mijn schouders, liet haar wijsvinger zachtjes over mijn borst glijden, en haar blik bleef hangen bij mijn borsten. Toen ging ze verder met haar onderzoek. Haar blik gleed langzaam naar beneden tussen mijn benen, en ze keek er een tijdje naar. "Spreid je benen, Alice." Ze hurkte neer, en ik sloot mijn ogen toen ze dichterbij kwam om me beter te bekijken. Ik hoopte alleen maar dat ze geen lesbienne was of zoiets, maar uiteindelijk stond ze op met een tevreden glimlach. "Perfect geschoren. Mannen houden daarvan. Ik weet zeker dat mijn zoon dat ook zal waarderen. Je huid is mooi en zacht, en je bent gespierd, maar niet te veel. Je bent perfect voor mijn Gideon. Trek eerst het ondergoed aan, dan de jurk, Alice." Ik had veel dingen te zeggen, maar ik slikte ze in. Ik wilde gewoon ontsnappen, en dat was het moment waarop ik mezelf zwoer dat ik ooit zou slagen.

Alice is een achttienjarige, beeldschone kunstschaatsster. Haar carrière staat op het punt een hoogtepunt te bereiken wanneer haar wrede stiefvader haar verkoopt aan een rijke familie, de Sullivans, om de vrouw te worden van hun jongste zoon. Alice vermoedt dat er een reden is waarom een knappe man met een vreemd meisje wil trouwen, vooral als de familie deel uitmaakt van een beruchte criminele organisatie. Zal ze een manier vinden om de ijskoude harten te ontdooien en haar te laten gaan? Of zal ze kunnen ontsnappen voordat het te laat is?

Het is een enorme wolf, ik heb er nog nooit een van zo dichtbij gezien. Ik staar in de ogen van de wolf, ze lijken te veranderen van groen naar blauw naar violet, en ik adem zwaar. Gaat hij me doden? Denk er eens over na, het kan me eigenlijk niet schelen. Het is bijna alsof ik hoop dat de wolf me een gunst bewijst.
"Belooft me dat je overleeft," ik kijk weer naar het beest.
"Je gaat me mijn woord laten houden, nietwaar?"

De wolf gaat op zijn achterpoten zitten, tilt zijn kop op en laat een lange, krachtige huil horen. Het geluid trilt in de grond onder me en gaat rechtstreeks naar mijn hart, en kalmeert de vlammen. Eerst ben ik geschokt, dan voel ik de boze energie van mijn lichaam afrollen. Ik zak in het zand, de kleine korrels snijden in de droge huid op mijn knieën, maar het doet me niets, die pijn is niets vergeleken met de pijn in mijn borst.

Ik tril, huil, probeer vast te houden aan de woede die me op de been hield, maar het glipt weg. De wolf cirkelt een paar keer om me heen en neemt dan plaats naast me, jankt een beetje voordat hij me verrast door zijn kolossale kop in mijn schoot te leggen.

***Wanneer de Godin haar zoon gelukkig wil maken, heeft ze geen idee dat haar acties zullen resulteren in twee nieuwe soorten en het lot van een meisje zullen bezegelen.