6 Book(s) Related to jenn carter

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?

De vreemdeling kuste haar zo hevig dat ze bijna niet kon ademen, en hij streelde haar rug, waardoor ze haar hoofd in onverwachte verrukking naar achteren kantelde.
"Wie ben je?" kreunde Rakiza tussen zijn kussen door. Iedereen had zijn eerste ervaring, maar deze man gaf haar de beste.
"Ik ben je beschermer," gromde hij terwijl hij zijn lippen over haar nek liet glijden. En zijn kussen hadden de kracht om alle demonen in haar naar boven te halen.
Rakiza was nog nooit door een man aangeraakt, maar deze man verleidde haar zo snel dat ze kreunde om meer van hem te krijgen. Zijn ene hand speelde met haar haar, terwijl de andere meesterlijk haar boezem betastte, alsof hij al haar aandacht gevangen hield en haar seksuele verlangen voedde.
Het was een vreemde kus, maar het was plezierig, en het was haar eerste euforie met een man, Theodulf, een weerwolf.

Ze dachten dat ze alleen waren, maar Nikolas de vampier keek hen in pijn aan, wachtend tot de zon achter de horizon zou verdwijnen, zodat hij al zijn kracht kon gebruiken om het meisje te stelen dat hij als de zijne had gemarkeerd.

Angela's borstkas ging hevig op en neer terwijl ze de etherische figuur door de kronkelige paden van de boomgaard achtervolgde, haar voetstappen bonzend tegen de harde grond. De volle maan wierp een spookachtig licht over de scène, lange schaduwen werpend die dansten en kronkelden als donkere geesten. Ze was hierheen gekomen om wraak te nemen voor de dood van haar zus, maar nu werd ze gekweld door de geest die haar dromen achtervolgde.
De mist die om haar voeten wervelde was dik en verstikkend, dempte haar voetstappen en liet haar gedesoriënteerd achter. In de verte flikkerde een enkele lantaarnpaal, werpend een ziekelijk geel licht dat de treden naar het landhuis verlichtte. Maar Angela was zich niet bewust van haar omgeving, haar ogen gefixeerd op de witte figuur die haar wenkte.
"Laat je zien!" riep ze uit, haar stem galmend door de lege nacht. "Ik weet dat je geen geest bent! Wie ben je?"
Haar hart bonkte in haar borst terwijl ze de verboden veranda achter Leonardo's atelier naderde. Daar, in de schaduwen, stond de vrouw in het wit. Haar gelaatstrekken waren verborgen door de wervelende mist, maar Angela kon het gewicht van haar blik op haar voelen.
"Vertel me wie je bent!" eiste Angela, haar stem trillend van angst en woede. Angela's hartslag versnelde, haar adem stokte in haar keel.
De figuur bleef stil, haar spookachtige aanwezigheid straalde een verontrustende aura uit. "Je zoekt wraak," zei ze, haar stem als het ritselen van bladeren op een koude herfstnacht. "Maar wees voorzichtig met wat je wenst, mijn lief. Soms is de waarheid veel angstaanjagender dan welke geest dan ook."

"Mariam." Diesel, een van de arrogante drieling, schreeuwde haar naam. Ze lag al trillend op de vloer en de drieling omringde haar naakt met hun stijve en harde geslachtsdelen.

"Je hebt lef om ons te proberen aan te geven bij de directeur, ben je vergeten wie wij zijn? Wij regeren Dranovile en dit is je straf, we zullen je neuken tot je flauwvalt."

"Je zult altijd ons speeltje zijn, trut."

"Alsjeblieft." Huilde ze.


Mariam, een onschuldige tiener die altijd slaapwandelt en in het bos eindigt, verloor haar maagdelijkheid zonder enig idee te hebben wie het deed.

Ze weet niet wie haar ouders zijn, maar woont bij haar oma. Haar oma heeft eindelijk een baan voor haar gevonden; ze moet als dienstmeisje werken voor de familie Herndon en haar schoolgeld zal door hen worden betaald. Ze wist niet dat ze opgesloten en gepest zou worden door de drieling Alpha's.

Wat zal haar lot zijn? Hoe kan ze wraak nemen?

WAARSCHUWING: Dit verhaal is beoordeeld als 18+. Sterke taal, seks, geweld en andere inhoud in het verhaal kunnen aanstootgevend zijn voor sommige lezers en niet geschikt voor jonge kinderen.*

"Ik ben gewoon een mens en geen speeltje voor de maangodin of hoe ze haar ook noemen. Wat heb ik gedaan om een lot als dit te verdienen? Hoe kan ik aan twee mannen gekoppeld zijn en nu kom ik erachter dat Ethan ook een weerwolf is? Ik moet wakker worden uit deze nachtmerrie." Naomi werd nuchter en goot het laatste drankje in haar mond toen een paar mensen haar kwamen weghalen.


Naomi Jamieson, een jonge lerares die haar ouders verloor toen ze nog maar zes jaar oud was, heeft altijd hard gewerkt om te overleven en is uiteindelijk geschiedenislerares op een school geworden.
Op een noodlottige avond werd ze gedumpt door haar vriend en kon ze de liefdesverdriet niet aan. Ze ging drinken en werd dronken. Ze belandde in een oude kamer met een kist waarin een knappe weerwolf lag en kuste hem in haar dronken toestand voordat ze in slaap viel.
Alpha Aiden is een Graham weerwolf en werd de demonwolf genoemd vanwege zijn instinct om te doden. Hij werd verraden door zijn tweelingbroer Ethan en werd voor altijd in slaap gebracht, totdat een dronken meisje hem vond en wakker kuste met een betoverde kus.
Het bleek dat Naomi gekoppeld was aan zowel Alpha Aiden als Alpha Ethan en ook voorbestemd was om hen te doden. Wat zal haar lot zijn?