5 Book(s) Related to of ash and embers

Rain is een wees-Omega die in de Crescent Moon Pack woont. Ze is niet zoals de andere weerwolven, omdat ze lijdt aan prosopagnosie en haar wolf, Safia, niet kan spreken. Haar roedel denkt dat Rain vervloekt is door de Maangodin omdat ze de enige overlevende is van een brand die het huis waarin ze zich bevond verwoestte en haar ouders doodde.

Wanneer Rain achttien wordt en haar zielsverwant vindt, denkt ze dat ze eindelijk geliefd zal zijn en een gelukkig einde zal hebben. Maar het Lot heeft een vreemde manier om Rain keer op keer een klap in het gezicht te geven.

De nutteloze dochter van een adellijke familie, ze werd herboren met het doel wraak te nemen op degenen die haar onrecht hadden aangedaan, terugkerend met volledige vaardigheden. Niet alleen vertrapte ze de waardeloze man en vrouw onder haar voeten, maar haar carrière maakte ook enorme sprongen vooruit. Haar aanbidders waren onophoudelijk, en zelfs haar ex-man, die samen met haar beste vriendin had samengespannen om haar erin te luizen, wat leidde tot haar gevangenschap, geruïneerde reputatie en tragische dood op straat, was nu gretig om zich te verzoenen.

Was hij vergeten hoe hij haar had gewurgd, haar een pijnlijke dood toewensend? Was hij vergeten hoe hij haar had gedwongen de scheidingspapieren te ondertekenen, waardoor ze de lachende stock van de hele stad werd als de afgedankte vrouw van een rijke familie? Als het niet voor de erfenis van haar biologische moeder was geweest, kon men zich alleen maar voorstellen hoe ellendig haar leven zou zijn geweest nadat ze uit huis was gezet.

Nu wil hij een slijmbal zijn? Dat hangt ervan af of zij hem de kans zal geven.

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

Ik buig me voorover, zuig en lik de saus van haar nek; ze kreunt en verplaatst zich van haar stoel op mijn schoot. Ik til haar mond naar de mijne. We kussen elkaar met diepe begeerte.


Mijn naam is Jessica, Jessica Bloome, en ik word binnenkort 18. Vertel het Alpha Sebastian niet. Hij dacht dat ik 10 was toen hij vier jaar geleden mijn vader vermoordde en mij en mijn beste vriendin Olivia meenam om zijn persoonlijke slaven te zijn. Op een avond wordt Alpha Sebastian dronken en grijpt mijn arm. "Laat me los," schreeuw ik, terwijl ik mijn arm van hem wegtrek. Ik krijg een klap in mijn gezicht en val op de grond. Ik houd mijn hoofd vast; één trap, twee trappen, drie. Hij schreeuwt, "Hoe durf je me te vernederen, jij kleine slet." Ik kan nauwelijks ademen terwijl hij probeert mijn nek te grijpen. "RAAK MIJN MAATJE NIET AAN" Iemand stopt hem. Maatje? Heb ik dat goed gehoord? Ik rol om te zien wie er spreekt. Bruine ogen; kastanjebruin haar. "Alex," fluister ik voordat alles zwart wordt.

"Error, ik heb een verrassing voor je," zegt Todd tegen me.

"Ga weg," schreeuw ik naar hem terwijl hij het weinige bruine haar dat ik nog heb grijpt en me op de grond trekt.

"Waarom moet je altijd tegenspreken tegen je toekomstige Alpha," sist hij, terwijl hij me in mijn maag schopt.

"Laat me met rust," smeek ik; hij stopt niet, totdat alles zwart wordt.


Mijn naam is Error Molchany; de jongste zoon van Alpha James en Luna Rachael van de River Pack. Mijn moeder stierf toen ik werd geboren; door complicaties bij mijn geboorte. Mijn vader en mijn oudere broer Todd geven mij de schuld van mijn moeders dood.

Mijn vader zei dat ik een vergissing was en noemde me Error. Oma Nelly haatte hem daarom en heeft me opgevoed. Ze zei dat mama altijd wilde dat ik Danny zou heten; dus zo noemde ze me totdat ze stierf in een huisbrand toen ik 10 was.

Toen oma stierf, ketenden ze me vast in een hoek van het packhuis. Ik ben de slaaf van de pack. Op een dag zei Todd tegen me dat hij een verrassing voor me had. Toen ik vroeg wat het was, zei hij 'dit' en sloeg me in mijn gezicht. Hij probeert me nog steeds te vertellen dat hij een verrassing voor me heeft, maar ik trap er niet meer in.

De afgelopen 8 jaar en 4 maanden als packslaaf zijn een levende nachtmerrie geweest. Ik word gedwongen hun bevelen uit te voeren met zilveren boeien om mijn voeten, omdat ik een paar keer heb geprobeerd weg te lopen. Betta Simon vroeg mijn vader eens waarom hij me niet gewoon laat gaan en een rogue laat worden. Hij antwoordde dat ik gestraft moest worden voor mama's dood. Hij straft me omdat ik geboren ben.