4 Book(s) Related to omniscient readers viewpoint novel chapter 95

Ik ben op de vlucht voor mijn gewelddadige ex-man naar een nieuw land. Ja, hij is mijn ex-man en ik zou niet voor hem moeten vluchten, maar hij laat me niet met rust. Ik begin mijn nieuwe leven in Amsterdam, waar ik werk als barista in een koffiezaak in de Jordaan en woon bij vrienden van mijn broer. Eén toevallige ontmoeting met de meest sexy man die ik ooit heb gezien, zou mijn leven voorgoed kunnen veranderen. Maar zal het ten goede zijn? Ik kan aan de manier waarop hij zich gedraagt zien dat hij zeker gevaarlijk en rijk is.

Zal onze onmiddellijke aantrekkingskracht lang blijven branden of snel uitdoven? Zullen mijn verleden en onzekerheden tussen ons in komen te staan, of zal het zijn zaken zijn die ons uit elkaar drijven? Als je hem vraagt wat hij doet voor de kost, zal hij zeggen dat hij een zakenman is. Maar als je doorvraagt naar het illegale deel van zijn zaken, zal hij zeggen dat hij de eerste generatie maffia is voor de Marchetti-familie. Zullen de oude maffiafamilies hem met rust laten of zal er een oorlog uitbreken?


"Hij drukte mijn bovenlichaam plat op het aanrecht en trok mijn broek uit. Ik kon alleen maar naar hem kijken. Hij was betoverend. Hij duwde mijn dijen uit elkaar en kreunde, ja, kreunde toen hij mijn natte kutje zag. Hij kwam dichterbij en drukte zijn neus in mijn natte kutje en..."

"Wij moeten stoppen!" Ze haalde diep adem en trok haar polsen los uit zijn greep. Ze streek haar jurk glad en begon weg te lopen.
"Hoe lang denk je dat je voor me kunt weglopen? Ik haal je uiteindelijk toch wel in." Antwoordde hij.

Er was een onheilspellende demonische glans in haar engelachtige ogen. Men zei dat ze niets anders was dan de duisternis, een levende belichaming van angst. Ze was de huurmoordenaar, die eeuwenlang rondzwierf, moordend en zich verbergend. Ze had haar hele leven bloed en dood gekend, maar wat ze niet wist, was dat de grootste strijd haar te wachten stond, een strijd met haar ziel en haar partner.

Lycan Prins Aiden, erfgenaam van het Koninkrijk der Weerwolven, de voorbestemde Alpha Koning. Alles zou veranderen nadat hij haar had gevonden, zijn door de maan gezegende Luna. Zou hij klaar zijn voor de storm en duisternis die zij met zich meebracht? Bestemd om zich te buigen naar haar wil en verlangens, zouden hun lotgevallen op een onverwachte manier verstrengeld raken.

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?