3 Book(s) Related to to live novel

Na drie jaar van een lauwe huwelijk en een doodvonnis van drie maanden van de dokter, besloot Nora Foster om te vertrekken en vond een mannelijke escort om haar laatste dagen mee door te brengen.

Drie maanden later scheurde de mannelijke escort zijn menselijke masker af, onthullend het evenbeeld van Isaac Porter, Nora's ex.

Hun liefdes-haat relatie was met geen woorden te beschrijven. Nora, klaar met het drama, fakete haar dood en ging er vandoor.

Wat ze niet wist, was dat de ooit trotse en kille man van de ene op de andere dag grijs werd na haar vermeende overlijden.

Toen ze weer opdook, was hij dolblij en smeekte om een nieuwe kans. "Hey daar, laten we opnieuw trouwen, mevrouw Nora."

Drie schattige kleintjes stormden naar buiten, vuisten vliegend, "Hey, engerd, handen af van onze mama!"

Natalie neemt de rol van dienstmeisje aan in het huishouden van de familie Cullen voor haar ernstig zieke moeder. Ze wordt gevraagd om zich voor te doen als Miss Cullen. Ze moest omgaan met Miss Cullen's verloofde, Adrian Howard, en zelfs een bed met hem delen! Terwijl ze zich voordoet als Miss Cullen, is Adrian vriendelijk tegen haar, maar wanneer Natalie haar ware identiteit hervat, ziet Adrian haar ten onrechte als een golddigger. Ondanks de verwarring van identiteiten, is er een onmiskenbare vonk tussen Natalie en Adrian. De vraag blijft: wanneer zal Adrian beseffen dat zijn oprechte genegenheid niet voor de sluwe Miss Cullen is, maar voor de echte Natalie?

Beste lezers, vanwege enkele gezondheidsproblemen moet ik het updateschema voor ons geliefde verhaal voorlopig vertragen. Bedankt voor jullie begrip en voortdurende steun!

Sakshi's POV:

"Vanaf vandaag ben je dood," zei Randhir, waardoor mijn angst toenam.

"Het spijt me, alsjeblieft," zei ik.

"Ik zal je nooit vergeven. Jij bent degene die mijn leven heeft verwoest. Ik ben met je getrouwd om je te laten zien hoe pijnlijk het is om bedrogen te worden door iemand die je vertrouwt," zei Randhir terwijl hij naar me toe kwam.

"Ik heb mijn fout ingezien. Alsjeblieft, vertrouw me," smeekte ik hem.

"Je verdient het om gehaat, gestraft en weggegooid te worden, niet om vertrouwd, geliefd of vergeven te worden, mijn geliefde," was Randhirs onmiddellijke antwoord.

Ik deinsde achteruit, hoewel ik goed wist dat ik niet aan hem kon ontsnappen. Randhir was mijn man, en niemand wist dat hij met mij was getrouwd uit wraak.

"Stop daar. Waag het niet om nog een stap te zetten zonder mijn toestemming."