4 Book(s) Related to zatch bell 2 chapter 6

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?

"Ze is van mij, ze is mijn plicht."


Alice POV

Ik begrijp niet hoe het haar tijd kan zijn. Mijn moeder, een lieve vrouw, ligt in een versierde cederhouten kist.

Mijn stiefvader grijpt naar zijn borst, in pijn waarvan ik weet dat hij die niet voelt. De dag voordat ze stierf, sloeg hij mijn moeder in het gezicht en noemde haar een "waardeloze trut."

Hij wilde alleen haar geld.


Wanneer ik in de auto zit, richt ik mijn ogen op het raam en kijk naar de begraafplaats terwijl die uit het zicht verdwijnt.

Dat is wanneer ik hem zie.

Een man, lang, gekleed in het zwart. Hij is bleek, bijna lichtgevend. Zijn donkere haar is strak naar achteren gekamd. Hij tilt zijn hoofd op en kijkt recht naar mij.

Het voelt alsof hij recht in mijn ziel staart.


Rhys POV

Ik had het meisje nooit moeten meenemen.

Die klootzak van een stiefvader is een verdomde nachtmerrie, een gokker, en hij verdient het om te sterven.

De klootzak zei: "Alstublieft, meneer Severin. Kijk tenminste naar haar. Ik heb haar zeker vaardigheden geleerd, ze is zoals haar moeder, nou ja, er is altijd de slaapkamer."

"Houd je mond!!" Ik kan zijn walgelijke stem niet uitstaan.

"Meneer, ze is geen twee miljoen euro waard," adviseert mijn man.

De waarheid is dat ik een soort aantrekkingskracht voelde naar de jonge dame sinds ik haar voor het eerst zag op de begrafenis van haar moeder. De verloren blik in haar ogen zou genoeg zijn om iemands hart te breken.

Ik kon haar niet achterlaten, uiteindelijk. Niet bij die klootzak.

"Ze is mijn plicht, ik kan er niet tegen."

We hebben ons zo lang in deze wereld verborgen.

Volledige controle over mezelf hebben is altijd een eigenschap geweest waar ik trots op ben, maar zelfs ik begon te kwijlen toen de geur van haar zoete bloed mijn longen vulde.


Alice
Na de dood van mijn moeder stortte mijn wereld in. Mijn stiefvader heeft niet alleen mijn erfenis gestolen—hij heeft me verkocht aan de man aan wie hij een schuld had. Nu woon ik in een landhuis op de rand van een klif, omringd door vreemden die in raadsels spreken en 's nachts verdwijnen. Mijn nieuwe voogd, Rhys Severin, is koud, onmogelijk knap en volledig onleesbaar. Maar naarmate er vreemde dingen beginnen te gebeuren in Huis Duskmoore, kan ik het gevoel niet van me afschudden dat iets donkers mij in de gaten houdt... en dat Rhys meer verbergt dan alleen geheimen achter die zilveren ogen.

Rhys
Alice Heathe in huis nemen zou zakelijk moeten zijn. Een schuld vereffend. Maar vanaf het moment dat ze mijn huis binnenstapte, roerde ze iets dat lang dood was in mij. Iets gevaarlijks. Ik heb mijn aard eeuwenlang verborgen gehouden, maar hoe langer Alice onder mijn dak is, hoe moeilijker het wordt om het verlangen te negeren—naar haar bloed, en haar lichaam. Ze hoort niet in mijn wereld van schaduwen en geheimen... maar het lot kan zich misschien niets aantrekken van wat wij willen.

"Kom!" Ik schrik terug van de hardheid in de mannelijke stem.

Angst borrelt op in mijn keel terwijl ik naar voren kruip, alsof ik mijn dood tegemoet ga. Ik slik het weg en dwing mijn trillende benen vooruit totdat ik binnen twee meter van zijn bureau sta.

De stoel draait langzaam om en onthult een man met gespierde spieren onder zijn zwarte shirt, en zijn blauwe ogen branden als saffieren.

Ik probeer me hem naakt voor te stellen in een bed met alleen een dun wit laken over zijn middel, en dat beeld vormt zich perfect. Zijn blik is nu een paar slaapkamerogen...

Maar dan registreert de grijns op zijn gezicht in mijn lustige geest.

Wie hij ook is. Ik ga het niet leuk vinden.

Alpha Ronan

Het zou verdomd makkelijk moeten zijn. Vind het meisje. Pak het meisje. Ruil het meisje. Of dood het meisje, wat er ook nodig was.

Maar dan loopt Hezzlie Stone hier binnen, ruikend naar vers gevallen regen en dennenbomen, en ik weet dat alles net ontspoord is.

Ik moet mijn verstand erbij houden en ik ben een expert in het verbergen van mijn ware gevoelens achter dit masker van minachting. Maar deze keer is het moeilijk.

Die Hezzlie Stone is mijn MAATJE!


Hezzlie denkt dat ze gek wordt wanneer ze begint te dromen dat ze een weerwolf is. Haar moeder heeft geen andere keuze dan haar naar een inrichting voor probleemjongeren te brengen. Maar wanneer een nieuwe dokter haar zaak overneemt en haar naar een vreemd kasteel in de bergen brengt, weet ze niet zeker of ze haar enige kans op hulp heeft gevonden of haar leven helemaal kwijt is.

Alpha Rowan is al jaren op zoek naar de verloren prinses uit de landen van zijn vijand. Wanneer Hezzlie Stone opduikt, denkt hij dat hij haar eindelijk heeft gevonden. Met Hezzlie als onderpand kan hij eindelijk zijn vijanden laten boeten.

Er is alleen één probleem - hij had nooit verwacht dat Hezzlie zijn maatje zou zijn!

Zal hij haar houden of gebruiken om wraak te nemen op de Alpha die zijn koninkrijk probeerde te verscheuren?