"Alsjeblieft, eet me niet op," smeekte ze. Haar stem klonk als die van engelen. Miniatuur en zacht, stil als een van de wispelturige windjes die graag met mijn gevlochten haar spelen. Mijn hart stond bijna stil toen ik haar huilen hoorde.
Ik riep Tazak terug naar de voet van de boomstam, vuile vingers raakten de buitenkant van de rottende boom. De helft van een porseleinen gezicht piepte naar buiten. De zoutigheid die ik rook, was die van haar opgedroogde tranen die aan haar gezicht kleefden. Het vuil was weggespoeld in kleine sporen waar haar tranen hun weg hadden gevonden. Een amethistkleurig oog bekeek me van top tot teen, ongetwijfeld verstoord door mijn verschijning.
Creed: Een verbannen draak, bekend om zijn meedogenloze gevechten en verontrustende uiterlijk. De drakenoudsten beschouwden hem als onwaardig voor een partner; de Maangodin zou er nooit een schenken die verwekt was door verkrachting.
Odessa: Een eenzame vrouw die haar vader verloor aan kanker. Haar vervreemde moeder vindt haar uren na de dood van haar vader. Ze neemt haar mee naar een fantasiewereld om haar schuld aan de Hertog van Vamparia af te lossen. Ze is nu slechts een bloedzak, maar op een nacht was het lot aan haar zijde. Odessa ontsnapte uit het vampierenrijk, alleen om gevonden te worden door een beest dat haar onder zijn vleugels neemt.
