5 Book(s) Related to You Must Love Me, My Little Cupcake

Sakshi's POV:

"Vanaf vandaag ben je dood," zei Randhir, waardoor mijn angst toenam.

"Het spijt me, alsjeblieft," zei ik.

"Ik zal je nooit vergeven. Jij bent degene die mijn leven heeft verwoest. Ik ben met je getrouwd om je te laten zien hoe pijnlijk het is om bedrogen te worden door iemand die je vertrouwt," zei Randhir terwijl hij naar me toe kwam.

"Ik heb mijn fout ingezien. Alsjeblieft, vertrouw me," smeekte ik hem.

"Je verdient het om gehaat, gestraft en weggegooid te worden, niet om vertrouwd, geliefd of vergeven te worden, mijn geliefde," was Randhirs onmiddellijke antwoord.

Ik deinsde achteruit, hoewel ik goed wist dat ik niet aan hem kon ontsnappen. Randhir was mijn man, en niemand wist dat hij met mij was getrouwd uit wraak.

"Stop daar. Waag het niet om nog een stap te zetten zonder mijn toestemming."

Aurelia Semona en Nathaniel Heilbronn waren al drie jaar in het geheim getrouwd. Op een dag gooide hij een scheidingsdocument voor haar neer en zei dat zijn eerste liefde was teruggekomen en dat hij met haar wilde trouwen. Met een zwaar hart zette Aurelia haar handtekening.

Op de dag dat hij met zijn eerste liefde trouwde, raakte Aurelia betrokken bij een auto-ongeluk, en de tweeling in haar buik verloor hun hartslag.

Vanaf dat moment veranderde ze al haar contactgegevens en verliet ze volledig zijn wereld.

Later verliet Nathaniel zijn nieuwe vrouw en zocht de hele wereld af naar een vrouw genaamd Aurelia.

De dag dat ze elkaar weer ontmoetten, drong hij haar in haar auto in het nauw en smeekte: "Aurelia, alsjeblieft, geef me nog een kans!"

(Ik raad ten zeerste een meeslepend boek aan dat ik drie dagen en nachten niet kon wegleggen. Het is ongelooflijk boeiend en een absolute aanrader. De titel van het boek is "Gemakkelijke Scheiding, Moeilijke Hertrouw". Je kunt het vinden door ernaar te zoeken in de zoekbalk.)

Daisy kwam naar New York om te werken en vond online een huisgenoot om een appartement mee te delen. Elke nacht kon ze haar huisgenoot en haar vriend horen die intieme handelingen verrichtten vanuit haar kamer. Dit bereikte een breekpunt toen het geluid ondraaglijk voor haar werd. Net toen ze haar woede niet langer kon inhouden en op het punt stond al haar frustratie te uiten, opende de vriend van haar huisgenoot plotseling haar deur. Ze dacht dat die noodlottige nacht slechts een vergissing was, maar ze wist niet dat dit slechts het begin was van haar val in een valstrik.

Sophie wilde de hut uit rennen, maar haar benen weigerden dienst. Een luid gegrom klonk vanuit de hut. Zodra het begon, stopte het niet meer. Terwijl ze probeerde te begrijpen wat er aan de hand was, ving ze een paar gloeiende ogen op die haar vanuit de duisternis aanstaarden. Ze richtte snel haar zaklamp op de ogen en slaakte een luide kreet. Een drie meter hoge wolf, staand op zijn achterpoten, staarde haar aan, klaar om aan te vallen. De spieren waren meer dan intimiderend en de ogen gloeiden als hete kolen. Sophie staarde ongelovig en liet de zaklamp vallen. Het duurde even voordat ze het mythologische beest herkende dat ze die nacht niet had willen ontmoeten. Ze stapte achteruit om te vluchten. De weerwolf sprong op haar af. Ze wilde schreeuwen, maar er kwam alleen geluidloze lucht uit haar mond toen ze op haar rug op de grond viel. Het beest stond in een oogwenk boven haar. Het staarde in haar ziel terwijl het boven haar stond met zijn poten stevig aan weerszijden van haar geplant. Tranen stroomden over haar wangen in dat moment van wanhoop en verlammende angst. Het monsterlijke beest leek op de dood in eigen persoon. Het speeksel van het beest landde op enkele centimeters van haar gezicht en ze kronkelde. "Aaron?" bracht ze nauwelijks uit. Het beest negeerde het alsof er niets uit haar mond was gekomen. Ze sloot haar ogen terwijl ze zich schrap zette voor een fatale klap.

-WAARSCHUWING- Dit verhaal kan inhoud bevatten die sommigen verontrustend vinden.

"Als je me niet met je mond kunt bevredigen, dan zul je me op een andere manier moeten bevredigen."

Hij scheurde haar dunne kleding van haar lichaam en gooide de gescheurde stof opzij. Visenya raakte in paniek toen ze precies begreep wat hij bedoelde.

"Laat me het nog een keer proberen... met mijn mond. Ik denk dat ik..."

"Stil!" Zijn stem weerkaatste tegen de muren van zijn slaapkamer en bracht haar meteen tot zwijgen.

Dit was niet hoe ze zich haar eerste keer had voorgesteld. Ze had gedacht aan gepassioneerde kussen en tedere strelingen van een man die van haar hield en haar koesterde. Lucian zou niet liefdevol zijn, en hij koesterde haar zeker niet. Ze was vervloekt met een partner die uit was op wraak en niets liever wilde dan haar zien lijden.


Tien jaar waren verstreken sinds de Draken over de wereld heersten... sinds Visenya haar plaats innam als Lycan Koningin. Vampieren werden gedwongen zich in de schaduwen terug te trekken nu het jagen op en tot slaaf maken van mensen met de dood werd bestraft. De wereld was eindelijk in vrede... totdat Drakenheer Lucian ontwaakte uit zijn kunstmatige slaap en ontdekte dat zijn hele ras was uitgemoord door Visenya's vader. Visenya werd van haar koninkrijk beroofd en gedwongen de rest van haar dagen als Lucians slaaf door te brengen. De wreedste grap van allemaal is dat Visenya ontdekt dat de partner waar ze al die jaren zo trouw op heeft gewacht, niemand minder is dan de wraakzuchtige Drakenheer zelf.

Verblind door hun haat voor elkaar, is het genoeg om de intense band tussen hen te bestrijden? Zal Lucian Visenya tot haar absolute limiet drijven, om er uiteindelijk spijt van te krijgen?