7 Book(s) Related to dragon ball new age chapter 20

Zeven jaar geleden had Emerald Hutton haar familie en vrienden achtergelaten om naar de middelbare school in New York City te gaan, terwijl ze haar gebroken hart in haar handen wiegde, om te ontsnappen aan slechts één persoon. De beste vriend van haar broer, van wie ze hield sinds de dag dat hij haar op zevenjarige leeftijd had gered van pestkoppen. Gebroken door de jongen van haar dromen en verraden door haar dierbaren, had Emerald geleerd de stukjes van haar hart te begraven in de diepste hoek van haar herinneringen.

Totdat ze zeven jaar later terug moet keren naar haar geboortestad na het afronden van haar studie. De plek waar nu de kille steen van een miljardair woont, voor wie haar dode hart ooit klopte.

Getekend door zijn verleden, was Achilles Valencian veranderd in de man die iedereen vreesde. De brandwonden van zijn leven hadden zijn hart gevuld met bodemloze duisternis. En het enige licht dat hem bij zinnen had gehouden, was zijn Rozenknop. Een meisje met sproeten en turquoise ogen dat hij zijn hele leven had aanbeden. Het kleine zusje van zijn beste vriend.

Na jaren van afstand, nu de tijd eindelijk is gekomen om zijn licht in zijn territorium te vangen, zal Achilles Valencian zijn spel spelen. Een spel om te claimen wat van hem is.

Zal Emerald in staat zijn de vlammen van liefde en verlangen te onderscheiden, en de charmes van de golf die haar ooit overspoelde om haar hart veilig te houden? Of zal ze de duivel haar in zijn val laten lokken? Want niemand kon ooit ontsnappen aan zijn spelletjes. Hij krijgt wat hij wil. En dit spel heet...

De val van Ace.

Ik ben een gewone ober, maar ik kan het lot van mensen zien, inclusief dat van Shifters.
Zoals alle kinderen werd ik getest op magie toen ik nog maar een paar dagen oud was. Omdat mijn specifieke bloedlijn onbekend is en mijn magie onidentificeerbaar, werd ik gemarkeerd met een delicaat kronkelend patroon rond mijn rechterbovenarm.

Ik heb wel degelijk magie, zoals de tests aantoonden, maar het komt nooit overeen met een bekende magische soort.

Ik kan geen vuur spuwen zoals een draken-Shifter, of mensen vervloeken die me irriteren zoals Heksen. Ik kan geen drankjes maken zoals een Alchemist of mensen verleiden zoals een Succubus. Nu wil ik niet ondankbaar zijn voor de kracht die ik wel heb, het is interessant en zo, maar het heeft gewoon niet veel impact en meestal is het gewoon behoorlijk nutteloos. Mijn speciale magische vaardigheid is het vermogen om draden van het lot te zien.

Het meeste van het leven is al vervelend genoeg voor mij, en wat me nooit is opgevallen, is dat mijn partner een onbeschofte, pompeuze lastpak is. Hij is een Alpha en de tweelingbroer van mijn vriend.

"Wat ben je aan het doen? Dit is mijn huis, je kunt niet zomaar binnenkomen!" Ik probeer mijn stem stevig te houden, maar wanneer hij zich omdraait en me aankijkt met zijn gouden ogen, krimp ik ineen. De blik die hij me geeft is hooghartig en automatisch laat ik mijn ogen naar de grond zakken, zoals ik gewend ben. Dan dwing ik mezelf om weer omhoog te kijken. Hij merkt niet dat ik opkijk omdat hij al van me is weggekeken. Hij is onbeleefd, ik weiger te laten zien dat hij me bang maakt, ook al doet hij dat zeker. Hij kijkt rond en nadat hij beseft dat de enige plek om te zitten het kleine tafeltje met zijn twee stoelen is, wijst hij ernaar.

"Zitten," beveelt hij. Ik werp hem een boze blik toe. Wie is hij om me zo rond te commanderen? Hoe kan iemand zo irritant mogelijk mijn zielsverwant zijn? Misschien slaap ik nog steeds. Ik knijp in mijn arm en mijn ogen worden een beetje waterig van de pijn.

Nadat ik vermoord was bij een brandstichting, werd ik herboren naar het moment vlak nadat ik met Charles was getrouwd.
Deze keer wil ik alleen vechten voor de toekomst van mijn dochter en voor mijn carrière.
Maar net wanneer de echtscheidingspapieren klaar zijn, smeekt de altijd kille en afstandelijke Charles me plotseling om te blijven.
——
Ik aarzelde...

Mijn kwaadaardige stiefzus bedreigde me met het leven van mijn broer, waardoor ik gedwongen werd te trouwen met een man die naar verluidt onbeschrijflijk lelijk was. Ik had geen andere keuze dan toe te geven.
Maar na de bruiloft ontdekte ik dat deze man helemaal niet lelijk was; integendeel, hij was zowel knap als charmant, en hij was ook nog eens miljardair!

"Kom niet dichterbij, want ik weet dat ik je pijn zal doen."
Ik haalde diep adem en liep naar hem toe terwijl ik langzaam mijn hand om hem heen sloeg. "Ik vertrouw je." Met die donkere ogen die een diepe zilveren tint aannamen, zag hij er zo knap uit.
"Kom niet dichterbij, want ik weet dat ik je pijn zal doen."
Ik haalde diep adem en liep naar hem toe terwijl ik langzaam mijn hand om hem heen sloeg. "Ik vertrouw je." Met die donkere ogen die een diepe zilveren tint aannamen, zag hij er zo knap uit.
Maak kennis met het intrigerende verhaal van Garcia, die bijna werd vermoord nadat haar ouders voor haar ogen koelbloedig werden vermoord, maar toen werd geholpen door iemand die niet alleen een prins is, maar een vervloekte prins die zijn draak niet kan beheersen. Nu heeft ze nog maar één optie: zichzelf opofferen om de vrede in het land terug te brengen of bij Adrian blijven, die de restanten van haar roedel zal doden en vernietigen.
Haar ouders werden voor haar ogen koelbloedig vermoord, maar toen werd ze geholpen door iemand die niet alleen een prins is, maar een vervloekte prins die zijn draak niet kan beheersen. Nu heeft ze nog maar één optie: zichzelf opofferen om de vrede in het land terug te brengen of bij Adrian blijven, die de restanten van haar roedel zal doden en vernietigen.
Haar enige optie is zichzelf opofferen om de vrede in het land terug te brengen of bij Adrian blijven, die de restanten van haar roedel zal doden en vernietigen.

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?