4 Book(s) Related to forget my husband i'll go make money chapter 16

"Buig voorover. Ik wil je kont zien terwijl ik je neuk."

God! Zijn woorden maakten me tegelijkertijd opgewonden en geïrriteerd. Zelfs nu is hij nog steeds dezelfde klootzak, arrogant en bazig als altijd, die alles op zijn manier wil.

"Waarom zou ik dat doen?" vroeg ik, terwijl ik mijn benen voelde verzwakken.

"Sorry als ik je het idee heb gegeven dat je een keuze had," zei hij voordat hij mijn haar greep en mijn bovenlichaam naar voren duwde, waardoor ik gedwongen werd om voorover te buigen en mijn handen op het oppervlak van zijn bureau te plaatsen.

Oh, verdomme. Het maakte me aan het lachen en nog natter. Bryce Forbes was veel ruwer dan ik me had voorgesteld.



Anneliese Starling kon elk synoniem voor het woord wreedheid uit het woordenboek gebruiken om haar klootzak van een baas te beschrijven, en het zou nog steeds niet genoeg zijn. Bryce Forbes is de belichaming van wreedheid, maar helaas ook van onweerstaanbaar verlangen.

Terwijl de spanning tussen Anne en Bryce oncontroleerbare niveaus bereikt, moet Anneliese vechten om de verleiding te weerstaan en zal ze moeilijke keuzes moeten maken, tussen het volgen van haar professionele ambities of toegeven aan haar diepste verlangens. Uiteindelijk staat de grens tussen kantoor en slaapkamer op het punt volledig te verdwijnen.

Bryce weet niet meer wat hij moet doen om haar uit zijn gedachten te houden. Lange tijd was Anneliese Starling gewoon het meisje dat met zijn vader werkte en de lieveling van zijn familie. Maar helaas voor Bryce is ze een onmisbare en provocerende vrouw geworden die hem gek kan maken. Bryce weet niet hoe lang hij zijn handen nog van haar af kan houden.

Verstrikt in een gevaarlijk spel, waar zaken en verboden genoegens elkaar kruisen, staan Anne en Bryce voor de dunne lijn tussen het professionele en het persoonlijke, waar elke uitgewisselde blik, elke provocatie, een uitnodiging is om gevaarlijke en onbekende territoria te verkennen.

-WAARSCHUWING- Dit verhaal kan inhoud bevatten die sommigen verontrustend vinden.

"Als je me niet met je mond kunt bevredigen, dan zul je me op een andere manier moeten bevredigen."

Hij scheurde haar dunne kleding van haar lichaam en gooide de gescheurde stof opzij. Visenya raakte in paniek toen ze precies begreep wat hij bedoelde.

"Laat me het nog een keer proberen... met mijn mond. Ik denk dat ik..."

"Stil!" Zijn stem weerkaatste tegen de muren van zijn slaapkamer en bracht haar meteen tot zwijgen.

Dit was niet hoe ze zich haar eerste keer had voorgesteld. Ze had gedacht aan gepassioneerde kussen en tedere strelingen van een man die van haar hield en haar koesterde. Lucian zou niet liefdevol zijn, en hij koesterde haar zeker niet. Ze was vervloekt met een partner die uit was op wraak en niets liever wilde dan haar zien lijden.


Tien jaar waren verstreken sinds de Draken over de wereld heersten... sinds Visenya haar plaats innam als Lycan Koningin. Vampieren werden gedwongen zich in de schaduwen terug te trekken nu het jagen op en tot slaaf maken van mensen met de dood werd bestraft. De wereld was eindelijk in vrede... totdat Drakenheer Lucian ontwaakte uit zijn kunstmatige slaap en ontdekte dat zijn hele ras was uitgemoord door Visenya's vader. Visenya werd van haar koninkrijk beroofd en gedwongen de rest van haar dagen als Lucians slaaf door te brengen. De wreedste grap van allemaal is dat Visenya ontdekt dat de partner waar ze al die jaren zo trouw op heeft gewacht, niemand minder is dan de wraakzuchtige Drakenheer zelf.

Verblind door hun haat voor elkaar, is het genoeg om de intense band tussen hen te bestrijden? Zal Lucian Visenya tot haar absolute limiet drijven, om er uiteindelijk spijt van te krijgen?

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?