3 Book(s) Related to jenna fox twitter

De Verbannen Draak

De Verbannen Draak

1.3k Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Veronica Fox
"Alsjeblieft, eet me niet op," smeekte ze. Haar stem klonk als die van engelen. Miniatuur en zacht, stil als een van de wispelturige windjes die graag met mijn gevlochten haar spelen. Mijn hart stond bijna stil toen ik haar huilen hoorde.

Ik riep Tazak terug naar de voet van de boomstam, vuile vingers raakten de buitenkant van de rottende boom. De helft van een porseleinen gezicht piepte naar buiten. De zoutigheid die ik rook, was die van haar opgedroogde tranen die aan haar gezicht kleefden. Het vuil was weggespoeld in kleine sporen waar haar tranen hun weg hadden gevonden. Een amethistkleurig oog bekeek me van top tot teen, ongetwijfeld verstoord door mijn verschijning.

Creed: Een verbannen draak, bekend om zijn meedogenloze gevechten en verontrustende uiterlijk. De drakenoudsten beschouwden hem als onwaardig voor een partner; de Maangodin zou er nooit een schenken die verwekt was door verkrachting.

Odessa: Een eenzame vrouw die haar vader verloor aan kanker. Haar vervreemde moeder vindt haar uren na de dood van haar vader. Ze neemt haar mee naar een fantasiewereld om haar schuld aan de Hertog van Vamparia af te lossen. Ze is nu slechts een bloedzak, maar op een nacht was het lot aan haar zijde. Odessa ontsnapte uit het vampierenrijk, alleen om gevonden te worden door een beest dat haar onder zijn vleugels neemt.
HET HUILEN OP DE MAAN

HET HUILEN OP DE MAAN

220 Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Jenny Rica
De vreemdeling kuste haar zo hevig dat ze bijna niet kon ademen, en hij streelde haar rug, waardoor ze haar hoofd in onverwachte verrukking naar achteren kantelde.
"Wie ben je?" kreunde Rakiza tussen zijn kussen door. Iedereen had zijn eerste ervaring, maar deze man gaf haar de beste.
"Ik ben je beschermer," gromde hij terwijl hij zijn lippen over haar nek liet glijden. En zijn kussen hadden de kracht om alle demonen in haar naar boven te halen.
Rakiza was nog nooit door een man aangeraakt, maar deze man verleidde haar zo snel dat ze kreunde om meer van hem te krijgen. Zijn ene hand speelde met haar haar, terwijl de andere meesterlijk haar boezem betastte, alsof hij al haar aandacht gevangen hield en haar seksuele verlangen voedde.
Het was een vreemde kus, maar het was plezierig, en het was haar eerste euforie met een man, Theodulf, een weerwolf.

Ze dachten dat ze alleen waren, maar Nikolas de vampier keek hen in pijn aan, wachtend tot de zon achter de horizon zou verdwijnen, zodat hij al zijn kracht kon gebruiken om het meisje te stelen dat hij als de zijne had gemarkeerd.
LEVEND BEGRAVEN

LEVEND BEGRAVEN

489 Weergaven · Wordt Bijgewerkt · Jenny Rica
Angela's borstkas ging hevig op en neer terwijl ze de etherische figuur door de kronkelige paden van de boomgaard achtervolgde, haar voetstappen bonzend tegen de harde grond. De volle maan wierp een spookachtig licht over de scène, lange schaduwen werpend die dansten en kronkelden als donkere geesten. Ze was hierheen gekomen om wraak te nemen voor de dood van haar zus, maar nu werd ze gekweld door de geest die haar dromen achtervolgde.
De mist die om haar voeten wervelde was dik en verstikkend, dempte haar voetstappen en liet haar gedesoriënteerd achter. In de verte flikkerde een enkele lantaarnpaal, werpend een ziekelijk geel licht dat de treden naar het landhuis verlichtte. Maar Angela was zich niet bewust van haar omgeving, haar ogen gefixeerd op de witte figuur die haar wenkte.
"Laat je zien!" riep ze uit, haar stem galmend door de lege nacht. "Ik weet dat je geen geest bent! Wie ben je?"
Haar hart bonkte in haar borst terwijl ze de verboden veranda achter Leonardo's atelier naderde. Daar, in de schaduwen, stond de vrouw in het wit. Haar gelaatstrekken waren verborgen door de wervelende mist, maar Angela kon het gewicht van haar blik op haar voelen.
"Vertel me wie je bent!" eiste Angela, haar stem trillend van angst en woede. Angela's hartslag versnelde, haar adem stokte in haar keel.
De figuur bleef stil, haar spookachtige aanwezigheid straalde een verontrustende aura uit. "Je zoekt wraak," zei ze, haar stem als het ritselen van bladeren op een koude herfstnacht. "Maar wees voorzichtig met wat je wenst, mijn lief. Soms is de waarheid veel angstaanjagender dan welke geest dan ook."
1