5 Book(s) Related to martial peak chapter 557

Blake drukte me tegen de rand van het bureau, zijn vingertoppen brandend, papieren verspreid over de vloer. "Stop met jezelf voor de gek houden," mompelde hij koud, "Je hebt me nodig."

Ik had hem moeten haten—zijn vader was de hoofdverdachte in de dood van mijn ouders, maar zijn aanraking deed me beven. "Ik haat je…" knarste ik tussen mijn tanden, maar mijn stem was zwak.

Hij grijnsde, zijn greep verstevigend, "En toch reageert je lichaam op mij." Zijn vingers gleden dieper, "Zo nat, en je zegt nog steeds dat je me niet wilt?"

"Ah… Blake…" Ik kromde mijn rug, mijn verstand verbrokkelde.

Hij lachte zachtjes, "Braaf meisje."


Emma verloor beide ouders toen ze vijftien was. Na tien jaar geadopteerd te zijn door de familie Reynolds, werd ze verraden door haar vriend Gavin, met wie ze vijf jaar een relatie had. Toen leidde het lot haar naar een emotionele verwikkeling met Blake van het partnerbedrijf, maar het hintte ook dat het auto-ongeluk dat haar ouders doodde, verband leek te houden met Blake's vader...

De man die haar wonden genas, kon de zoon zijn van de man die haar leven verwoestte. Donder rommelde terwijl Blake's sleutel draaide: "Emma?" Staand voor het bewijs, werd haar hart verscheurd. Wanneer liefde en wraak botsen, wat zou ze kiezen?

‘Wat is er?’ vroeg ik, terwijl ik mijn zijden kamerjas strak dichttrok.

Therons stem bleef beheerst en kil. ‘Je bent niet de biologische dochter van de familie Reed, en ze hebben hun echte dochter gevonden.’

Alle kleur trok uit mijn gezicht weg. Ik had me voorgenomen alles uit te leggen zodra hij terug was, maar Victoria was me voor geweest.

‘Wat ben je van plan te doen met ons huwelijk?’ dwong ik mezelf rechtstreeks te vragen.

‘Huwelijk is voor mij een procedure, ongeacht met wie.’ Daarmee pakte hij zijn aktetas en liep weg.

_

Zes jaar geleden werd Leila’s valse identiteit als erfgename ontmaskerd. Theron scheidde meedogenloos van haar, en ze werd erin geluisd voor poging tot moord. Pas na de scheiding ontdekte ze dat ze zijn kind droeg. Op de zwarte lijst gezet en wanhopig overleefde ze in een kelder tot haar echte familie haar vond—ze was de verloren prinses van Chicago’s machtige familie Randall.

Ze beviel van kostbare tweelingen, maar men vertelde haar dat haar zoontje het niet had overleefd, waardoor ze alleen haar geliefde dochter overhield. Wat ze niet wist, was dat het lot andere plannen had.

Zes jaar later bracht een zakelijk project haar terug naar San Francisco, waar ze haar kille ex-man onder ogen kwam—die een vijfjarige zoon had. Nog verdraaider: hij was nu haar patiënt, volledig aan haar overgeleverd. Zijn vroegere arrogantie was verdwenen; nu jaagde hij haar na met wanhopige intensiteit. Kon ze ooit de man vergeven die haar had vernietigd, of zou ze hem laten boeten voor de hel die hij haar had laten doormaken?

"Trek ze aan." Ik pakte de jurk en het ondergoed, en wilde terug naar de badkamer gaan, maar ze hield me tegen. Het voelde alsof mijn hart een seconde stopte toen ik haar bevel hoorde. "Kleed je hier aan. Laat me je zien." Eerst begreep ik niet wat ze bedoelde, maar toen ze me ongeduldig aankeek, wist ik dat ik moest doen wat ze zei. Ik opende mijn badjas en legde die op de witte bank naast me. Terwijl ik de jurk vasthield en wilde aantrekken, hoorde ik haar weer. "Stop." Mijn hart sloeg bijna over. "Leg de jurk even op de bank en ga rechtop staan." Ik deed wat ze zei. Ik stond daar helemaal naakt. Ze bekeek me van top tot teen met haar ogen. De manier waarop ze mijn naakte lichaam inspecteerde, maakte dat ik me vreselijk voelde. Ze schoof mijn haar achter mijn schouders, liet haar wijsvinger zachtjes over mijn borst glijden, en haar blik bleef hangen bij mijn borsten. Toen ging ze verder met haar onderzoek. Haar blik gleed langzaam naar beneden tussen mijn benen, en ze keek er een tijdje naar. "Spreid je benen, Alice." Ze hurkte neer, en ik sloot mijn ogen toen ze dichterbij kwam om me beter te bekijken. Ik hoopte alleen maar dat ze geen lesbienne was of zoiets, maar uiteindelijk stond ze op met een tevreden glimlach. "Perfect geschoren. Mannen houden daarvan. Ik weet zeker dat mijn zoon dat ook zal waarderen. Je huid is mooi en zacht, en je bent gespierd, maar niet te veel. Je bent perfect voor mijn Gideon. Trek eerst het ondergoed aan, dan de jurk, Alice." Ik had veel dingen te zeggen, maar ik slikte ze in. Ik wilde gewoon ontsnappen, en dat was het moment waarop ik mezelf zwoer dat ik ooit zou slagen.

Alice is een achttienjarige, beeldschone kunstschaatsster. Haar carrière staat op het punt een hoogtepunt te bereiken wanneer haar wrede stiefvader haar verkoopt aan een rijke familie, de Sullivans, om de vrouw te worden van hun jongste zoon. Alice vermoedt dat er een reden is waarom een knappe man met een vreemd meisje wil trouwen, vooral als de familie deel uitmaakt van een beruchte criminele organisatie. Zal ze een manier vinden om de ijskoude harten te ontdooien en haar te laten gaan? Of zal ze kunnen ontsnappen voordat het te laat is?

Het is een enorme wolf, ik heb er nog nooit een van zo dichtbij gezien. Ik staar in de ogen van de wolf, ze lijken te veranderen van groen naar blauw naar violet, en ik adem zwaar. Gaat hij me doden? Denk er eens over na, het kan me eigenlijk niet schelen. Het is bijna alsof ik hoop dat de wolf me een gunst bewijst.
"Belooft me dat je overleeft," ik kijk weer naar het beest.
"Je gaat me mijn woord laten houden, nietwaar?"

De wolf gaat op zijn achterpoten zitten, tilt zijn kop op en laat een lange, krachtige huil horen. Het geluid trilt in de grond onder me en gaat rechtstreeks naar mijn hart, en kalmeert de vlammen. Eerst ben ik geschokt, dan voel ik de boze energie van mijn lichaam afrollen. Ik zak in het zand, de kleine korrels snijden in de droge huid op mijn knieën, maar het doet me niets, die pijn is niets vergeleken met de pijn in mijn borst.

Ik tril, huil, probeer vast te houden aan de woede die me op de been hield, maar het glipt weg. De wolf cirkelt een paar keer om me heen en neemt dan plaats naast me, jankt een beetje voordat hij me verrast door zijn kolossale kop in mijn schoot te leggen.

***Wanneer de Godin haar zoon gelukkig wil maken, heeft ze geen idee dat haar acties zullen resulteren in twee nieuwe soorten en het lot van een meisje zullen bezegelen.

Hij trok me voor zich en ik voelde me alsof ik oog in oog stond met Satan zelf. Hij boog zich dichter naar me toe, zijn gezicht was zo dicht bij het mijne dat als ik bewoog, we met onze hoofden zouden botsen. Ik slikte terwijl ik hem met grote ogen aankeek, bang voor wat hij zou doen.

“We gaan straks even samen praten, oké?” Ik kon niet praten, ik staarde hem alleen maar met grote ogen aan terwijl mijn hart als een razende tekeer ging. Ik kon alleen maar hopen dat hij niet achter mij aan zat.

Althaia ontmoet de gevaarlijke maffiabaas, Damiano, die wordt aangetrokken door haar grote onschuldige groene ogen en haar maar niet uit zijn gedachten kan krijgen. Althaia was verborgen gehouden voor de gevaarlijke duivel. Toch bracht het lot hem naar haar. Deze keer zal hij haar nooit meer laten gaan.