6 Book(s) Related to of secrets and wolves

"Ik, Torey Black, Alpha van de Zwarte Maan, wijs je af."
Zijn afwijzing trof me onmiddellijk.
Ik kon niet ademen, kon geen adem halen terwijl mijn borst op en neer ging, mijn maag draaide, niet in staat mezelf bij elkaar te houden terwijl ik zijn auto de oprit af zag scheuren, weg van mij.

Ik kon mijn wolf niet eens troosten, ze trok zich meteen terug naar de achterkant van mijn geest, waardoor ik niet met haar kon praten.

Ik voelde mijn lippen trillen, mijn gezicht vertrok terwijl ik probeerde mezelf bij elkaar te houden, maar ik faalde jammerlijk.

Weken waren verstreken sinds ik Torey voor het laatst had gezien, mijn hart leek elke dag een beetje meer te breken.

Maar de laatste tijd ontdekte ik dat ik zwanger was.

Weerwolfzwangerschappen waren veel korter dan die van mensen. Met Torey als Alpha werd de tijd teruggebracht tot vier maanden, terwijl het bij een Beta vijf maanden zou zijn, de Derde in Commando zes maanden en een gewone wolf tussen de zeven en acht maanden.

Zoals voorgesteld ging ik naar bed, mijn hoofd vol vragen en verwonderingen. Morgen zou intens worden, er waren veel beslissingen te nemen.

Alleen voor 18 jaar en ouder.---Twee tieners, een feestje en de onmiskenbare partner.

"En wat denk jij dat kracht is?" vroeg ik haar tussen opeengeklemde tanden.

"Kracht is moedig genoeg zijn om je open te stellen voor iemand anders, om iemand je hart te geven, ook al geef je ze daarmee de mogelijkheid om je volledig te vernietigen. Het is er zijn voor de mensen die je familie noemt," vertelde ze me.

"Zeg je dat we onze broeders niet zouden helpen? Rot op, Tite! Ik zou sterven voor elk van mijn broeders!"

"Ja, dat is makkelijk om te zeggen, Nash, makkelijk om te doen. De grote gebaren, in een vlaag van glorie samen met je broeders ten onder gaan. Het is makkelijk om te zeggen dat je je leven zou geven voor je broeders, maar het betekent niets als je niet met hen kunt staan in de kleine, alledaagse dingen," zei ze. Ik wist niet wanneer we nog dichter bij elkaar waren gekomen. We stonden neus aan neus, keken elkaar in de ogen en ik voelde de behoefte aan haar groeien met elke ademhaling die ik nam.


Tite is een hybride van weerwolf en heks, maar ze heeft zich nooit thuis gevoeld in beide werelden. Stoer, slim en ambitieus, zoekt ze naar een plek waar ze thuishoort.

Nash's motorclub, de Howlers, wordt geconfronteerd met toenemende aanvallen die hun overleving bedreigen, wat hem ertoe aanzet hulp te zoeken bij het mysterieuze 'moederchapter'. Wanneer hij Tite ontmoet, voelt Nash een onmiskenbare connectie, maar hij houdt vol dat hij alleen geïnteresseerd is in een onenightstand.

Hoop ontwaakt in Tite—zou ze eindelijk haar plek gevonden hebben? Maar Nash, haar ware partner, verwerpt die droom. Vastbesloten om toch te helpen, overtuigt Tite haar vader om haar met Nash mee te sturen om de club te redden.

Donkere magie en verraad zitten diep in de Howlers, en toch ontdekt ze een verborgen bondgenoot—een panter-shifter onder de leden. Terwijl geheimen zich onthullen, moeten Tite en Nash vechten voor liefde en overleving te midden van toenemend gevaar.

"Error, ik heb een verrassing voor je," zegt Todd tegen me.

"Ga weg," schreeuw ik naar hem terwijl hij het weinige bruine haar dat ik nog heb grijpt en me op de grond trekt.

"Waarom moet je altijd tegenspreken tegen je toekomstige Alpha," sist hij, terwijl hij me in mijn maag schopt.

"Laat me met rust," smeek ik; hij stopt niet, totdat alles zwart wordt.


Mijn naam is Error Molchany; de jongste zoon van Alpha James en Luna Rachael van de River Pack. Mijn moeder stierf toen ik werd geboren; door complicaties bij mijn geboorte. Mijn vader en mijn oudere broer Todd geven mij de schuld van mijn moeders dood.

Mijn vader zei dat ik een vergissing was en noemde me Error. Oma Nelly haatte hem daarom en heeft me opgevoed. Ze zei dat mama altijd wilde dat ik Danny zou heten; dus zo noemde ze me totdat ze stierf in een huisbrand toen ik 10 was.

Toen oma stierf, ketenden ze me vast in een hoek van het packhuis. Ik ben de slaaf van de pack. Op een dag zei Todd tegen me dat hij een verrassing voor me had. Toen ik vroeg wat het was, zei hij 'dit' en sloeg me in mijn gezicht. Hij probeert me nog steeds te vertellen dat hij een verrassing voor me heeft, maar ik trap er niet meer in.

De afgelopen 8 jaar en 4 maanden als packslaaf zijn een levende nachtmerrie geweest. Ik word gedwongen hun bevelen uit te voeren met zilveren boeien om mijn voeten, omdat ik een paar keer heb geprobeerd weg te lopen. Betta Simon vroeg mijn vader eens waarom hij me niet gewoon laat gaan en een rogue laat worden. Hij antwoordde dat ik gestraft moest worden voor mama's dood. Hij straft me omdat ik geboren ben.

Reign was een van de meest succesvolle en populaire rockartiesten ter wereld, ze was een ster op zichzelf. Ze werkte tien keer harder dan haar mannelijke collega's. Er waren maar een handvol vrouwelijke artiesten die op zo'n jonge leeftijd hetzelfde soort succes hadden bereikt als zij. Ze was erg trots op wat ze de afgelopen drie jaar had bereikt. Het was niet makkelijk, ze was pas vijftien toen haar manager, Mac, haar ontdekte.

Sinds ze drie jaar geleden begon, was ze onafgebroken aan het touren en opnemen. Zij en haar band waren vanaf het begin van haar carrière samen, ze waren allemaal ongeveer even oud, maar zij was de jongste van de vijf. Toen werd besloten dat ze minstens zes maanden vrij zouden nemen, nodigden de ouders van de tweeling, Jyden en Jazlyn, Reign en de andere twee bandleden uit om hun vakantie bij hen door te brengen. Ze woonden in een klein dorpje aan de kust van Schotland. Het was afgelegen genoeg dat het regelen van beveiliging geen probleem zou zijn. Beveiliging was hun specialiteit; ze runden een van de meest succesvolle beveiligingsbedrijven ter wereld, Hunt Security.

Zes maanden voor haar 18e verjaardag werd ze het doelwit van een gestoorde stalker en haar manager huurde Hunt Security Company in. Ze wist niet dat de broer van haar gitarist en drummer degene zou zijn die verantwoordelijk was voor haar persoonlijke beveiliging en meer zou worden dan alleen haar lijfwacht.

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

Zijn handen glijden langzaam omhoog langs mijn benen. Ruw en meedogenloos.
"Je bent me een keer ontsnapt, Flora," zegt hij. "Nooit meer. Je bent van mij."
Hij verstevigt zijn greep om mijn nek. "Zeg het."
"Ik ben van jou," stamel ik. Dat ben ik altijd al geweest.

Flora en Felix, plotseling gescheiden en weer herenigd onder vreemde omstandigheden. Hij weet niet wat er ooit is gebeurd. Zij heeft geheimen te verbergen en beloftes na te komen.
Maar de dingen veranderen. Verraad komt eraan.
Hij heeft haar eerder niet kunnen beschermen. Hij zal verdomd zijn als het nog een keer gebeurt.

(De serie 'Zijn Kleine Bloem' bestaat uit twee verhalen, ik hoop dat je ervan geniet.)