5 Book(s) Related to stories for your senarios at night

Grace had zes jaar lang van haar man, Henry, gehouden, in de overtuiging dat haar diepe genegenheid haar miljardair-echtgenoot verliefd op haar zou maken. Tot haar grote schok bedroog Henry haar echter, en de andere vrouw was een gehandicapt meisje genaamd Elodie. Henry behandelde Elodie heel goed, gaf haar het grootste geluk en de beste zorg ter wereld, maar hij was erg wreed tegen Grace. De reden dat Henry zich zo gedroeg, was dat hij geloofde dat de persoon die hem ooit had gered Elodie was, niet wetende dat het eigenlijk Grace was die hem had gered.

"Geen vrouw verlaat zijn bed levend."
"Maar ik zal overleven."
Ik fluisterde het naar de maan, naar de kettingen, naar mezelf—totdat ik het geloofde.
Ze zeggen dat Alpha Koning Maximus een monster is — te groot, te bruut, te vervloekt. Zijn bed is een doodvonnis, en geen vrouw heeft het ooit levend verlaten. Dus waarom koos hij mij?
De dikke, ongewenste omega. De omega die mijn eigen roedel als afval aanbood. Eén nacht met de meedogenloze Koning zou mijn einde moeten zijn. In plaats daarvan heeft het me geruïneerd. Nu hunker ik naar de man die zonder genade neemt. Zijn aanraking brandt. Zijn stem beveelt. Zijn lichaam vernietigt. En ik blijf terugkomen voor meer. Maar Maximus doet niet aan liefde. Hij doet niet aan partners. Hij neemt. Hij bezit. En hij blijft nooit.
"Voordat mijn beest me volledig opslokt—heb ik een zoon nodig om de troon over te nemen."
Helaas voor hem… ik ben niet het zwakke, zielige meisje dat ze weggooiden. Ik ben iets veel gevaarlijkers — de enige vrouw die zijn vloek kan verbreken… of zijn koninkrijk kan vernietigen.

Vanwege de sterke wens om haar moeder de beste behandeling te geven na haar beroerte, werd Samantha gedwongen het aanbod aan te nemen om te dansen voor een klant, meneer MC. Ze is de privé-sexy danseres van een rijke man.

Ze heeft zijn gezicht nog nooit gezien, niet eens één keer, omdat hij altijd een masker draagt wanneer ze voor hem danst. Ze moet hem een goede show geven om zijn avond op te warmen, alleen door te dansen.

Alleen kijken, niet aanraken, dat is het!

Heeft ze het recht om te vechten tegen hoe hij zich over haar voelt als hun overeenkomst eindigt wanneer de vrouw met wie hij zou trouwen terugkeert?

-WAARSCHUWING- Dit verhaal kan inhoud bevatten die sommigen verontrustend vinden.

"Als je me niet met je mond kunt bevredigen, dan zul je me op een andere manier moeten bevredigen."

Hij scheurde haar dunne kleding van haar lichaam en gooide de gescheurde stof opzij. Visenya raakte in paniek toen ze precies begreep wat hij bedoelde.

"Laat me het nog een keer proberen... met mijn mond. Ik denk dat ik..."

"Stil!" Zijn stem weerkaatste tegen de muren van zijn slaapkamer en bracht haar meteen tot zwijgen.

Dit was niet hoe ze zich haar eerste keer had voorgesteld. Ze had gedacht aan gepassioneerde kussen en tedere strelingen van een man die van haar hield en haar koesterde. Lucian zou niet liefdevol zijn, en hij koesterde haar zeker niet. Ze was vervloekt met een partner die uit was op wraak en niets liever wilde dan haar zien lijden.


Tien jaar waren verstreken sinds de Draken over de wereld heersten... sinds Visenya haar plaats innam als Lycan Koningin. Vampieren werden gedwongen zich in de schaduwen terug te trekken nu het jagen op en tot slaaf maken van mensen met de dood werd bestraft. De wereld was eindelijk in vrede... totdat Drakenheer Lucian ontwaakte uit zijn kunstmatige slaap en ontdekte dat zijn hele ras was uitgemoord door Visenya's vader. Visenya werd van haar koninkrijk beroofd en gedwongen de rest van haar dagen als Lucians slaaf door te brengen. De wreedste grap van allemaal is dat Visenya ontdekt dat de partner waar ze al die jaren zo trouw op heeft gewacht, niemand minder is dan de wraakzuchtige Drakenheer zelf.

Verblind door hun haat voor elkaar, is het genoeg om de intense band tussen hen te bestrijden? Zal Lucian Visenya tot haar absolute limiet drijven, om er uiteindelijk spijt van te krijgen?

"Alsjeblieft, eet me niet op," smeekte ze. Haar stem klonk als die van engelen. Miniatuur en zacht, stil als een van de wispelturige windjes die graag met mijn gevlochten haar spelen. Mijn hart stond bijna stil toen ik haar huilen hoorde.

Ik riep Tazak terug naar de voet van de boomstam, vuile vingers raakten de buitenkant van de rottende boom. De helft van een porseleinen gezicht piepte naar buiten. De zoutigheid die ik rook, was die van haar opgedroogde tranen die aan haar gezicht kleefden. Het vuil was weggespoeld in kleine sporen waar haar tranen hun weg hadden gevonden. Een amethistkleurig oog bekeek me van top tot teen, ongetwijfeld verstoord door mijn verschijning.

Creed: Een verbannen draak, bekend om zijn meedogenloze gevechten en verontrustende uiterlijk. De drakenoudsten beschouwden hem als onwaardig voor een partner; de Maangodin zou er nooit een schenken die verwekt was door verkrachting.

Odessa: Een eenzame vrouw die haar vader verloor aan kanker. Haar vervreemde moeder vindt haar uren na de dood van haar vader. Ze neemt haar mee naar een fantasiewereld om haar schuld aan de Hertog van Vamparia af te lossen. Ze is nu slechts een bloedzak, maar op een nacht was het lot aan haar zijde. Odessa ontsnapte uit het vampierenrijk, alleen om gevonden te worden door een beest dat haar onder zijn vleugels neemt.