7 Book(s) Related to two novels of mexico mariano azuela

"Emma Grace?"
"Ja."
"Het spijt me om je dit te moeten vertellen, maar hij heeft het niet gehaald," zegt de dokter met een meelevende blik.
"D-dank je," zeg ik met een trillende ademhaling.
Mijn vader was dood, en de man die hem had vermoord stond op dit moment naast me. Natuurlijk kon ik dit aan niemand vertellen, want dan zou ik als medeplichtige worden beschouwd omdat ik wist wat er was gebeurd en niets had gedaan. Ik was achttien en zou gevangenisstraf kunnen krijgen als de waarheid ooit uitkwam.
Niet zo lang geleden probeerde ik mijn laatste jaar van de middelbare school door te komen en deze stad voorgoed te verlaten, maar nu heb ik geen idee wat ik moet doen. Ik was bijna vrij, en nu zou ik geluk hebben als ik nog een dag kon doorkomen zonder dat mijn leven volledig in elkaar stortte.
"Je bent nu en voor altijd bij ons," fluisterde zijn hete adem in mijn oor, waardoor een rilling over mijn rug liep.
Ze hadden me nu stevig in hun greep en mijn leven hing van hen af. Hoe het zover is gekomen, is moeilijk te zeggen, maar hier was ik... een wees... met bloed aan mijn handen... letterlijk.


De enige manier waarop ik het leven dat ik heb geleefd kan beschrijven, is als een hel op aarde.
Elke dag werd elk stukje van mijn ziel weggerukt, niet alleen door mijn vader, maar ook door vier jongens die De Donkere Engelen werden genoemd en hun volgelingen.
Drie jaar lang getreiterd worden is ongeveer alles wat ik kan verdragen, en met niemand aan mijn zijde weet ik wat ik moet doen... ik moet eruit, de enige manier die ik ken. De dood betekent vrede, maar dingen zijn nooit zo eenvoudig, vooral niet wanneer de jongens die me naar de rand hebben gedreven, degenen zijn die uiteindelijk mijn leven redden.
Ze geven me iets waarvan ik nooit had gedacht dat het mogelijk zou zijn... wraak, koud geserveerd. Ze hebben een monster gecreëerd en ik ben klaar om de wereld in brand te steken.

Volwassen inhoud! Vermeldingen van drugs, geweld, zelfmoord. Aanbevolen voor 18+. Reverse Harem, van pestkop naar geliefde.

"Bedreig je me?" Nathans ogen flitsten gevaarlijk.
"Onderhandelen," verbeterde ik. "Laat me naar de universiteit gaan, en ik ga akkoord met jouw afwijzing."


Als een wolf die niet van feestjes houdt, is mijn grootste droom om mijn oorspronkelijke roedel te verlaten.
Ik had nooit verwacht dat Nathan, de zoon van de Alpha die me het meest pestte, er op mijn achttiende verjaardag achter zou komen dat ik zijn voorbestemde mate ben.
Hij wil me afwijzen, maar toch is hij ook niet bereid me de Roedel te laten verlaten. De acceptatiebrief in mijn tas is mijn enige hoop op ontsnapping, en ik gebruik de afwijzing die hij zo graag wil als een onderhandelingsmiddel.
Zal hij ermee instemmen, of zal hij weigeren me te laten gaan, wat er ook gebeurt?

18+ Volwassen seksuele inhoud

Elizabeth is een wolvenloze, stomme slaaf. Nadat haar moeder bruut werd vermoord om haar te beschermen tegen verkrachting, werd haar vader vermoord door de Alpha van de Zwarte Rivier roedel.
Elizabeth verdroeg eindeloos pesten in de Zwarte Rivier roedel voor wraak. Ze zwoer de families van de Alpha te doden en te vertrekken met haar geliefde vriendje wanneer ze 18 werd.
Maar het lot speelde een wrede grap met haar.
Elizabeth ontdekte dat haar vriendje haar al lang geleden had bedrogen, en haar voorbestemde partners waren de tweelingzonen van de Alpha!
Ze verklaarde hen als haar partners te weigeren, maar de maangodin had nog ongelooflijkere plannen voor haar.
Op een dag zal ze ontdekken dat haar partners niet alleen tweelingen zijn, maar ook de Alpha van de Reuzenwolf die 5 meter lang is, de prins van de Gevleugelde Wolf die in een wolkenkasteel woont, de Beta van de Vuurwolf die bedekt is met onaantastbare hitte, en zelfs de vampierkoning die de vijand is van alle weerwolven en de Meerman die onder de diepe zee leeft...
Waarom heeft ze 9 partners? Wat moet ze doen als al haar partners jaloers en wanhopig zijn om haar te bezitten?


Ik knielde op handen en knieën in de kooi, met een zware ketting om mijn nek gebonden.
Talloze weerwolven met maskers zaten in de ronde tribunes en wezen naar mij, het goedkoopste veilingitem.
"Kijk naar haar enorme buik. Ze is zwanger. Niet-maagden zijn niet veel waard!"
"Minimaal 50 goudstukken. Als ze een meisje krijgt, heb je twee seksslavinnen."
Ik kon niet geloven dat ik, Elizabeth, de meest gekoesterde dochter van de Alpha van de Blauwe Maan roedel, zou worden gereduceerd tot het laagst geprijsde seksslavin in een ondergrondse handelsmarkt.
"10 miljoen goudstukken, wij willen haar!" riepen 9 knappe mannen.

"Trek ze aan." Ik pakte de jurk en het ondergoed, en wilde terug naar de badkamer gaan, maar ze hield me tegen. Het voelde alsof mijn hart een seconde stopte toen ik haar bevel hoorde. "Kleed je hier aan. Laat me je zien." Eerst begreep ik niet wat ze bedoelde, maar toen ze me ongeduldig aankeek, wist ik dat ik moest doen wat ze zei. Ik opende mijn badjas en legde die op de witte bank naast me. Terwijl ik de jurk vasthield en wilde aantrekken, hoorde ik haar weer. "Stop." Mijn hart sloeg bijna over. "Leg de jurk even op de bank en ga rechtop staan." Ik deed wat ze zei. Ik stond daar helemaal naakt. Ze bekeek me van top tot teen met haar ogen. De manier waarop ze mijn naakte lichaam inspecteerde, maakte dat ik me vreselijk voelde. Ze schoof mijn haar achter mijn schouders, liet haar wijsvinger zachtjes over mijn borst glijden, en haar blik bleef hangen bij mijn borsten. Toen ging ze verder met haar onderzoek. Haar blik gleed langzaam naar beneden tussen mijn benen, en ze keek er een tijdje naar. "Spreid je benen, Alice." Ze hurkte neer, en ik sloot mijn ogen toen ze dichterbij kwam om me beter te bekijken. Ik hoopte alleen maar dat ze geen lesbienne was of zoiets, maar uiteindelijk stond ze op met een tevreden glimlach. "Perfect geschoren. Mannen houden daarvan. Ik weet zeker dat mijn zoon dat ook zal waarderen. Je huid is mooi en zacht, en je bent gespierd, maar niet te veel. Je bent perfect voor mijn Gideon. Trek eerst het ondergoed aan, dan de jurk, Alice." Ik had veel dingen te zeggen, maar ik slikte ze in. Ik wilde gewoon ontsnappen, en dat was het moment waarop ik mezelf zwoer dat ik ooit zou slagen.

Alice is een achttienjarige, beeldschone kunstschaatsster. Haar carrière staat op het punt een hoogtepunt te bereiken wanneer haar wrede stiefvader haar verkoopt aan een rijke familie, de Sullivans, om de vrouw te worden van hun jongste zoon. Alice vermoedt dat er een reden is waarom een knappe man met een vreemd meisje wil trouwen, vooral als de familie deel uitmaakt van een beruchte criminele organisatie. Zal ze een manier vinden om de ijskoude harten te ontdooien en haar te laten gaan? Of zal ze kunnen ontsnappen voordat het te laat is?

Het is een enorme wolf, ik heb er nog nooit een van zo dichtbij gezien. Ik staar in de ogen van de wolf, ze lijken te veranderen van groen naar blauw naar violet, en ik adem zwaar. Gaat hij me doden? Denk er eens over na, het kan me eigenlijk niet schelen. Het is bijna alsof ik hoop dat de wolf me een gunst bewijst.
"Belooft me dat je overleeft," ik kijk weer naar het beest.
"Je gaat me mijn woord laten houden, nietwaar?"

De wolf gaat op zijn achterpoten zitten, tilt zijn kop op en laat een lange, krachtige huil horen. Het geluid trilt in de grond onder me en gaat rechtstreeks naar mijn hart, en kalmeert de vlammen. Eerst ben ik geschokt, dan voel ik de boze energie van mijn lichaam afrollen. Ik zak in het zand, de kleine korrels snijden in de droge huid op mijn knieën, maar het doet me niets, die pijn is niets vergeleken met de pijn in mijn borst.

Ik tril, huil, probeer vast te houden aan de woede die me op de been hield, maar het glipt weg. De wolf cirkelt een paar keer om me heen en neemt dan plaats naast me, jankt een beetje voordat hij me verrast door zijn kolossale kop in mijn schoot te leggen.

***Wanneer de Godin haar zoon gelukkig wil maken, heeft ze geen idee dat haar acties zullen resulteren in twee nieuwe soorten en het lot van een meisje zullen bezegelen.

Sakshi's POV:

"Vanaf vandaag ben je dood," zei Randhir, waardoor mijn angst toenam.

"Het spijt me, alsjeblieft," zei ik.

"Ik zal je nooit vergeven. Jij bent degene die mijn leven heeft verwoest. Ik ben met je getrouwd om je te laten zien hoe pijnlijk het is om bedrogen te worden door iemand die je vertrouwt," zei Randhir terwijl hij naar me toe kwam.

"Ik heb mijn fout ingezien. Alsjeblieft, vertrouw me," smeekte ik hem.

"Je verdient het om gehaat, gestraft en weggegooid te worden, niet om vertrouwd, geliefd of vergeven te worden, mijn geliefde," was Randhirs onmiddellijke antwoord.

Ik deinsde achteruit, hoewel ik goed wist dat ik niet aan hem kon ontsnappen. Randhir was mijn man, en niemand wist dat hij met mij was getrouwd uit wraak.

"Stop daar. Waag het niet om nog een stap te zetten zonder mijn toestemming."

Hij trok me voor zich en ik voelde me alsof ik oog in oog stond met Satan zelf. Hij boog zich dichter naar me toe, zijn gezicht was zo dicht bij het mijne dat als ik bewoog, we met onze hoofden zouden botsen. Ik slikte terwijl ik hem met grote ogen aankeek, bang voor wat hij zou doen.

“We gaan straks even samen praten, oké?” Ik kon niet praten, ik staarde hem alleen maar met grote ogen aan terwijl mijn hart als een razende tekeer ging. Ik kon alleen maar hopen dat hij niet achter mij aan zat.

Althaia ontmoet de gevaarlijke maffiabaas, Damiano, die wordt aangetrokken door haar grote onschuldige groene ogen en haar maar niet uit zijn gedachten kan krijgen. Althaia was verborgen gehouden voor de gevaarlijke duivel. Toch bracht het lot hem naar haar. Deze keer zal hij haar nooit meer laten gaan.