Rozdział 127 127

Prześcieradła są chłodne na moich oparzonych słońcem ramionach, kiedy wsuwam się do łóżka. Mama śmieje się z czegoś, co mówi Jasmine — tym głębokim, brzuchatym śmiechem, którego nie słyszałam od tak dawna.

Przez okno napływają kolejne dźwięki. Zoya i Sasha, na dziedzińcu, mruczą po rosyjsku, jak li...