Rozdział 142 142

Ale ja tak.

Chcę do niej podejść, wciągnąć ją w nasz krąg radości. Ale coś w jej twarzy mówi mi, żebym na razie dała jej spokój.

„—a potem Feliks naprawdę zemdlał” — mówi Gina, rozpływając się w chichocie. — „Tak po prostu: padł jak długi na podłodze w łazience, kiedy pokazałam mu test.”

„To do n...