Rozdział 144 144

Ocalały odwraca się, z już dobytym ostrzem. Szybko. Ale nawet nie dość szybko.

Chwytam rękę, w której trzyma nóż, i z całej siły wbijam ją w krawędź blatu. Kość chrzęści, a ostrze z brzękiem spada na podłogę. Otwiera usta, żeby wrzasnąć. Wpycham mu lufę pistoletu między zęby.

Jego oczy błyszczą na...