Rozdział 102

Głos Fredericka zabrzmiał głębiej niż zwykle, aż zadrżał gdzieś w klatce piersiowej.

Beatrice zacisnęła palce na brzegu kołdry obok siebie, jakby miała z niej wycisnąć odwagę. „Co do dzisiejszego wieczoru… dzięki.”

Zawahała się, po czym dodała ciszej: „I co do tego klejnotu, też to słyszałam.”

Mi...