Rozdział 108

Ciało Beatrice wyraźnie zesztywniało.

Zatrzymała się w pół ruchu, kiedy ocierała łzy; mówiła zachrypniętym, zatkanym nosem głosem, zmieniając temat jakby mimochodem: „Ta sytuacja to moja wina. Wezmę za to odpowiedzialność”.

Wzrok Fredericka pociemniał.

Znowu to samo — ilekroć padało nazwisko Jenn...