Rozdział 212 Paryż - Monet

„Och, moja dusza!” Darla chwyta perły, kiedy mnie widzi.

Uśmiecham się do niej w odbiciu lustra, kochając pełną koronkową suknię, którą mam na sobie, którą Amy przeszukała przez miesiące.

Czuję się piękna, mój makijaż nie jest przesadnie wykonany tak, jak mi się podoba, a także bardzo smutna, wiedzą...