Rozdział 115 Ratunek i dom

Punkt widzenia: Aeloria

Srebrzystoniebieskie łuski przemknęły po mojej skórze, a ogon smagnął za mną z taką siłą, że mógłby rozłupać kamień. Moje zajebiste pazury się wysunęły. Kły opadły. Gdy przemiana dobiegła końca... wszyscy po prostu gapili się na mnie. Zmarszczyłam brwi. Miałam coś na mordzie...