Akademia Więzi ze Zwierzętami Rok 1 - Wybrana Lewiatana
Rhiannan Demlow · W trakcie · 231.9k słów
Wstęp
Aż upomniało się o nią morze.
W dniu swoich szesnastych urodzin znalazła go: Kaelthysa, zapłakane młode ukryte w nadmorskiej jaskini. Nie byle jaką bestię, lecz Lewiatana, pradawne boskie monstrum oceanu, o którym szeptano tylko w mitach. Od tej chwili nie była już pusta. Została wybrana.
Teraz, mając osiemnaście lat, Aeloria zostaje wezwana do Akademii Więzi Bestii, gdzie najsilniejsze związane więzią fae rywalizują o rangę, władzę i przetrwanie. Próby są brutalne. Rangi znaczą wszystko. A więź z Lewiatanem czyni z niej największą zagadkę akademii i zarazem największe zagrożenie.
Ale Pierwotny Pakt skrywa niebezpieczny sekret: planują zniewolić morze i zgładzić pobratymców Lewiatana. Aeloria musi zdecydować, czy chronić tych samych ludzi, którzy ją odtrącili... czy powstać jako dziedziczka oceanu i poprowadzić morze do wojny.
A potem jest jeszcze tych czterech mężczyzn związanych z bestiami, których los ku niej przyciąga — wrogów, rywali, obrońców, kochanków. Więzi, które przysięgła sobie, że nigdy nie będą jej potrzebne, mogą okazać się jedyną siłą dość potężną, by ocalić jej świat.
Mroczna akademia ✅
Odrzucona bohaterka ✅
Magiczna akademia ✅
Śmiertelne próby ✅
Odwrócony harem / wielu partnerów ✅
Napięcie od wrogów do kochanków ✅
Więź z mityczną bestią ✅
Morskie stworzenia / ludzie morza ✅
Rozdział 1
Dawno temu… Thalyssra narodziła się z bestii.
Zanim wieże przebiły jej niebo, nim korony zalśniły w słońcu, panowała dzikość.
Pierwsze wilki, lwy, węże i ludy morskie kształtowały ziemię pazurami, kłami i płetwami. Gdy fae wypełzli z mroku, bestie decydowały, kto będzie żył, a kto zostanie pożarty.
Żeby przetrwać, fae złożyli obietnicę.
Będziemy was czcić. Zwiążemy się z wami. Nigdy nie zapomnimy, kto naprawdę dzierży władzę.
Z tej przysięgi zrodziła się sama cywilizacja. Powstały królestwa, koronowano władców i wykuto święte Świątynie Bestii. Były to pomniki z migotliwego kamienia, w których bogowie wciąż szeptali.
~
Świątynie Thalyssry
Każde dziecko urodzone pod gwiazdami Thalyssry zabierano do jednej z nich. W ciągu kilku dni od narodzin zanurzano je w Sanktuarium Wód, jarzącej się sadzawce pradawnej magii, i osądzano w obecności duchów bestii.
Jeśli jakaś bestia odpowiadała, powstawała więź. Jeśli nie przychodziła żadna, dziecko piętnowano jako Puste.
Pustych żałowano, wyśmiewano, odsuwano i poniżano.
Bo w Thalyssrze brak więzi znaczył być kimś mniej niż fae. Uznawano cię za nic. Za niewidzialnego.
Przez stulecia świątynie rozrosły się w miasta.
Każdą Świątynią rządzili kapłani Pierwotnego Przymierza. Kapłani byli arbitrami w maskach z kości i twierdzili, że służą Bogom Bestii.
Ich słowo było prawem. Ich rytuałów nie kwestionowano.
To oni trzymali całą władzę.
Ale władza, jak woda, zawsze znajduje szczeliny.
~
Pierwotne Przymierze
Pierwotne Przymierze było starsze niż królowie.
Ich kapłani w kościanych maskach i strażnicy więzi nadzorowali każde związanie niemowlęcia z bestią, każdy zapis i każdą szeptaną przepowiednię. Stanowili najwyższe zwierzchnictwo tej krainy, podając się za boski głos Bogów. Mieli żołnierzy lądu i morza, kapłanów, fanatyków, szpiegów i połowę szlachty w kieszeni.
Zaczęli dość niewinnie, lecz władza wypacza nawet najbardziej obiecującą duszę. Kapłani ulegli zepsuciu. Mityczne istoty rzuciły im wyzwanie, więc je wytępili.
Mówili, że świątynne wody są czystymi przewodnikami ku bogom.
Kłamali.
W tajemnicy Przymierze mieszało w wodach, zmieniając przeznaczenia, manipulując tym, które bestie się pojawią, i uciszając rodziny, które odważyły się ich kwestionować.
Ich credo było proste: Bestie istnieją, by służyć. Więzi są łańcuchami, nie partnerstwem.
Utrzymywali pełną kontrolę nad całym systemem rang mocy i więzi. Pozostawiona bez nadzoru ich korupcja zaczęła przenikać do domów możnych.
Pustka? To nie los. To zaprojektowane tłumienie. Ciche ludobójstwo potencjalnych Mitycznych. Wiedzieli, że ci o mitycznym poziomie mocy zakwestionują ich absolutny autorytet. Więc ich wycinali.
~
Świątynie Bestii w Królestwie
Świątynia Ivory Fang – srebrne sadzawki, święte dla wilków.
Świątynia Skyspire – górska iglica otwarta na niebiosa, dom jastrzębi i gryfów.
Świątynia Emberforge – bulgoczące źródła lawy, rodzące ogniorodnych fae.
Świątynia Venomspire – wieże węży wykute z czarnego kamienia.
Świątynia Ironroot – jaskinie w bursztynowej poświacie pod skamieniałymi lasami.
Świątynia Abyssalith – pod morzem, jej koralowy blask karmiony krwią z linii Lewiatana.
Każda świątynia kłaniała się Przymierzu. Każda karmiła to samo kłamstwo, że bogowie wybierają swobodnie, podczas gdy w rzeczywistości wybór dawno już im odebrano.
~
System Poziomów Siły
W wieku osiemnastu lat każdego związanego fae wzywano do Akademii Więzi Bestii, najbardziej bezwzględnej instytucji w Thalyssrze.
Tam ich wartość mierzył ogromny kryształowy konstrukt zwany Silnikiem Boskości.
Wewnątrz komory rozbłyskiwało światło, skanując ciało i duszę każdego fae.
Siła Fae — szybkość mięśni, refleks i wytrzymałość.
Powinowactwo Magiczne — liczba i moc żywiołów, które kontrolują.
Siła Bestii — potęga stworzenia związanego z nimi.
Synergia Więzi — głębia zaufania, jedności i emocji dzielonych między fae a bestią.
Po dokonaniu pomiaru cztery wyniki łączono w ostateczną Rangę Poziomu. Następnie wyświetlano je na kryształowej odznace noszonej na sercu.
Nikt nie mógł ukryć słabości. Nikt nie mógł udawać siły.
Świat patrzył i oceniał po kolorze twojej odznaki.
~
Siedem Poziomów Mocy
Żelazo (0–99) — Skrawki.
Słabi, prześladowani i często kończą martwi, zanim ukończą naukę.
Brąz (100–199) — Zrodzeni z Rdzy.
Pospólstwo, niezawodni, ale łatwi do zapomnienia.
Srebro (200–299) — Ostrza.
Uzdolnieni, szanowani i szlachta ze środka stawki.
Złoto (300–399) — Słońca.
Elitarni wojownicy i dziedzice władzy.
Platyna (400–499) — Gwiazdy.
Cudowne dzieci naznaczone wielkością… albo werbunkiem przez Accord.
Diament (500–599) – Pryzmaty.
Legendy zdolne samodzielnie dowodzić armiami.
Mityczny (600+) – Związani z Bogiem.
Nie powinni istnieć. Sam Boski Silnik pękł, gdy się pojawili.
Odznaki jarzyły się zgodnie z rangą: od matowej szarości Żelaza po wirującą galaktykę mitycznego srebra, błękitu i fioletowego gwiezdnego blasku. Każdy znak pieczętował przeznaczenie w piersi fae.
Ranga oznaczała status. Ranga oznaczała przyszłość. Ranga oznaczała przetrwanie.
A im wyższa odznaka, tym bliżej czujnych oczu Accord.
~
Trony i Accord
Na szczycie złotego wieku Thalyssry zasiadały Najwyższe Trony: rządziły jako boskie symbole równowagi — bestia i fae zjednoczeni.
Król Alarion Stormfang — związany z Gromowym Lwem, którego ryk potrafił kruszyć góry.
Królowa Selara Dawnsong — związana z Feniksem, zrodzonym z płomienia i nieśmiertelnym w duchu.
Za ich tronami, w cieniach świątyń, Pierwotny Accord wciąż pociągał za sznurki. Starsi niż korony i przed nikim nieodpowiedzialni, decydowali, kto wzniesie się wysoko, a kto zostanie pogrzebany.
A gdy Trony protestowały przeciw okrucieństwu Accord, uspokajano je szeptami o buncie, o porządku i o konieczności.
Bo świat — twierdzili — był kruchy. A powrót Lewiatana zniszczyłby go.
~
Szlachetne Rody Krainy
Pięć Rodów rządziło powierzchnią, każdy zbudowany na krwi i bestii:
Ród Fangclaw — wilki i lwy. Drapieżcy i taktycy.
Ród Talonstrike — jastrzębie, sokoły i gryfy. Władcy nieba.
Ród Ironhide — niedźwiedzie, nosorożce i łuskowate tytany. Siła nieustępliwa.
Ród Venomspire — węże i hydry. Jad i cienie.
Ród Emberfang — draki, ogniste wilki i tygrysy zrodzone z płomienia.
Ich dziedzice dominowali w najwyższych rangach akademii, obnosiwszy się Złotymi i Platynowymi odznakami niczym koronami.
Walczyli o chwałę. O władzę.
Nie zdając sobie sprawy, że Accord używa ich jak pionków w pradawnej grze.
~
Królestwa Pod Morzem
Daleko w dole syreni lud Thalyssry rządził głębiną w ciszy.
Król Morza Varion Tidebreaker, związany z białym wielorybem — cierpliwy i nieporuszony.
Królowa Morza Naeryssa Pearlveil, związana z olbrzymią mantą — pełna gracji, przebiegła i niebezpiecznie ambitna.
Ich królestwo, Abyssalith, jarzyło się pod falami jak miasto gwiazd.
Stały przy nich trzy szlachetne rody:
Ród Selaryn (delfiny) — szybcy, bystrzy dyplomaci.
Ród Corvess (rekiny) — zaciekli wojownicy i mistrzowie polowania.
Ród Thalyron (foki, wieloryby i ośmiornice) — elastyczni i niedoceniani ocaleni.
Kiedyś syreny żyły swobodnie wzdłuż wybrzeży. Teraz żołnierze Accord najeżdżają ich domy, spychając ich głęboko w otchłań. Królowa szeptała o buncie, a Król błagał o pokój.
Ląd twierdził, że morze się podnosi.
Morze wiedziało, że ląd kłamie.
~
Bunt
Szepty rozchodziły się po królestwie jak ogień. Szeptano o Buncie Dzikozrodzonych, ruchu rosnącym przeciw Accord.
Ich symbol: oko bestii nad zerwanym łańcuchem.
Twierdzili, że więzi nigdy nie miały zniewalać. Twierdzili, że Accord skaził świątynie, uwięził bogów i przeciął świętą równowagę.
Mówili o proroctwie — o Pustej dziewczynie, która powstanie, mając za plecami morze, i z wołaniem Lewiatana we krwi.
Accord spalił każdy zwój, który o niej wspominał.
Ale proroctwa….. jak przypływy, zawsze wracają.
~
Cisza przed burzą
Przez stulecia żaden Lewiatan nie wybrał fae. Kapłani mówili, że morski bóg nie żyje.
Ludzie im wierzyli.
Lecz morze było cierpliwe. Morze pamiętało.
Pamiętało dzień, w którym zniewolono jego dzieci. Pamiętało trony, które kłaniały się fałszywym bogom.
I pamiętało obietnicę, którą złożyło…
.....gdy Accord utonie we własnej pysze, mój wybraniec powstanie.
~
Narodziny Pustej Dziewczyny
Na smaganym wiatrem wybrzeżu, pod burzą, która nie chciała umrzeć, nowo narodzona fae zaczerpnęła pierwszy oddech.
Kapłani opuścili ją do świątynnej sadzawki i wody rozbłysły. Potem ucichły. Nie pojawiła się żadna bestia. Żadne światło. Żaden śpiew. Nic.
Strażnicy Więzi wymienili spojrzenia. Jeden wyszeptał: „Pusta”.
Jej rodzice zapłakali. Kapłani odwrócili wzrok. A morze zaczęło szeptać jej imię.
Aeloria Tideborn.
Dziewczyna, którą świat nazwał po prostu kolejną pustą.
A daleko pod falami Lewiatan otworzył oczy po raz pierwszy od tysiąca lat.
Ostatnie Rozdziały
#123 Rozdział 123 Dziewczyny
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#122 Rozdział 122 Ostatnia próba
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#121 Rozdział 121 Magia absolutna
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#120 Rozdział 120 Potrzebuję Ciebie
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#119 Rozdział 119 Poświęcenie i chwytanie
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#118 Rozdział 118 Przynależność
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#117 Rozdział 117 Doszliśmy do tej pory
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#116 Rozdział 116 Błogosławieństwa i braty
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#115 Rozdział 115 Ratunek i dom
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026#114 Rozdział 114 Przechwytywanie i wyznania
Ostatnia Aktualizacja: 7/1/2026
Może Ci się spodobać 😍
Zakochać się w Alfie mojego byłego
Prawdopodobnie tak! Ale teraz naprawdę mnie to nie obchodzi.
Pozwalam, aby moje nogi się rozchyliły. Twarz wielkiego, złego, czarnego wilka znajduje swoje miejsce między moimi nogami. Biorąc głęboki oddech, wdycha mój zapach—moje podniecenie—i wydaje niski, gardłowy jęk. Jego ostre kły delikatnie dotykają mojej skóry, wywołując u mnie krzyk, gdy iskry przechodzą przez moją cipkę.
Czy ktoś naprawdę może mnie winić za utratę kontroli w tym momencie? Za pragnienie tego?
Wstrzymuję oddech.
Jedyną rzeczą, która nas dzieli, jest cienka tkanina moich majtek.
Liza mnie, a ja nie mogę powstrzymać jęku.
Przygotowuję się, myśląc, że może w końcu się wycofa—ale zamiast tego, jego język liże mnie raz za razem, za każdym razem szybciej. Z zapałem.
Nagle, z absurdalną prędkością i precyzją, rozrywa moje majtki, nie powodując żadnej szkody na mojej skórze. Słyszę tylko dźwięk rozdzieranej tkaniny, a kiedy na niego spoglądam, już z powrotem mnie liże.
Nie powinnam czuć tego w stosunku do wilka. Co jest ze mną nie tak?
Nagle czuję, że jego lizanie staje się delikatniejsze, a kiedy znowu patrzę na wielkiego czarnego wilka, zdaję sobie sprawę, że to już nie jest wilk. To Alpha Kaiden!
Przemienił się i teraz liże moją cipkę.
🐺 🐺 🐺
Alpha Kaiden, budzący strach wilkołak znany ze swoich bezwzględnych czynów i przyjemności z zabijania każdej pełni księżyca, odkrywa, że jego przeznaczoną partnerką jest nie kto inny, jak pozornie zwyczajna ludzka kobieta, która jest wybraną partnerką jego Gammy.
Chce odrzucić ich więź, ale los ma inne plany. Okazuje się, że turniej na następnego Króla Alf wymaga, aby tylko Alfy z partnerką mogły wziąć w nim udział. To prowadzi Kaidena do zaproponowania śmiałego układu na pokaz.
Choć początkowo niechętna, serce Katherine mięknie, gdy składa jej cenną obietnicę: ochronić jej małą watahę przed wszelkim zagrożeniem.
Nie wie jednak, że Katherine odkrywa w sobie ukrytą siłę, która jest znacznie większa, niż mógłby sobie wyobrazić.
W miarę postępu wyzwań turnieju, Alpha Kaiden coraz bardziej nieodparcie pragnie jej obecności nie tylko w zawodach, ale także w swoim łóżku.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Serenada Wilkołaka
Wyglądałam silnie, a mój wilk był absolutnie przepiękny.
Spojrzałam w stronę, gdzie siedziała moja siostra, a ona i reszta jej paczki mieli na twarzach zazdrosną wściekłość. Potem spojrzałam w górę, gdzie byli moi rodzice, a oni wpatrywali się w moje zdjęcie, jakby samym wzrokiem mogli podpalić wszystko dookoła.
Uśmiechnęłam się kpiąco, a potem odwróciłam się, by stawić czoła mojemu przeciwnikowi, wszystko inne zniknęło, liczyło się tylko to, co było tutaj, na tej platformie. Zdjęłam spódnicę i kardigan. Stojąc w samym topie i rybaczkach, przyjęłam pozycję bojową i czekałam na sygnał do rozpoczęcia -- do walki, do udowodnienia, i by już się nie ukrywać.
To będzie zabawa. Pomyślałam, z uśmiechem na twarzy.
Tylko dla dorosłych: zawiera wulgaryzmy, seks, przemoc i brutalność
Lekcja Magii
Od Rozstania do Szczęścia
Na moim przyjęciu zaręczynowym wybuchł pożar. Mój narzeczony bohatersko rzucił się w płomienie. Ale nie po to, żeby mnie uratować—ratował inną kobietę.
W tej chwili mój świat się rozpadł.
Logan
Logan nagle znalazł swoją przeznaczoną partnerkę! Jedyny problem polega na tym, że ona nie wie, że wilkołaki istnieją, ani że on jest technicznie jej szefem. Szkoda, że nigdy nie potrafił oprzeć się zakazanemu. Który sekret powinien jej wyjawić najpierw?
Trylogia Carrero: Od przyjaciół miliarderów do kochanków
ARRICK CARRERO od lat jest dla niej oparciem, najlepszym przyjacielem i obrońcą, ale nawet on nie potrafi dotrzeć do źródła jej narastającej pustki.
Sophie się zagubiła.
I chwyta się czegokolwiek, by zapełnić tę pustkę i wyleczyć to, co ją od środka trawi.
Kiedy Sophie uświadamia sobie, że odpowiedź była przez cały czas tuż na wyciągnięcie ręki, nie jest w stanie przygotować się na emocje Arricka, które wymykają się spod kontroli.
To, co kiedyś było niewinne, nagle staje pod znakiem zapytania – a życie wcale nie zawsze pozwala, by serce miało ostatnie słowo.
Bohaterowie, którzy złamią ci serce – i sobie nawzajem też.
Zawiera treści i język przeznaczone wyłącznie dla dojrzałych czytelników.
Accardi
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."
Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Przewodnik Zabójcy po Liceum
Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.
Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.
Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.
Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.
Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera
W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...
Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.
George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.
Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"
Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.
Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.
"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"
George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"
"Obawiam się, że to niemożliwe."
Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Powstająca Luna
Mylili się.
Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.
Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.
Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Związana z jej Alfa Instruktorem
Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.
Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
