Rozdział 47 Zamknięte drzwi

Perspektywa Aelorii

Tyle ciepła. To była pierwsza rzecz, którą zauważyłam.

Nie koce… ani ciała. To było coś głębszego. Spokojne i osadzone w rzeczywistości. Jakby sam świat postanowił przytrzymać mnie przez chwilę. Jęknęłam cicho i przewróciłam się na bok. – Bogowie, miejcie litość – mruknęłam. – ...