Rozdział 111 111

„Tak”.

Ciemność w jego oczach cofa się na chwilę. Nie mam pojęcia, co to może znaczyć.

— Nie masz w sobie ani krzty człowieczeństwa? — szepczę. — Prawie sześć lat, a ja ledwo byłam przy swoim dziecku przez większość tego czasu.

— To co, mam ci teraz współczuć, tak?

Mrużę na niego oczy. — Nigdy n...