Rozdział 113 113

Mama obchodzi mnie dookoła i idzie prosto do niej. „Kochanie…”

Mówi to z taką czułością, że sam się hamuję i pozwalam jej prowadzić.

„To jest Isaak” — kończy. — „Podejdziesz i go poznasz?”

Jo wpatruje się we mnie jeszcze chwilę, po czym kręci głową.

Nie.

Nigdy szczególnie nie przejmowałem się t...