Rozdział 130 130

Jo kiwa energicznie głową. „Chcesz zobaczyć?”

„No jasne.”

Zrywa się i biegnie w stronę rogu pokoju, do swojego małego białego stolika. Na blacie leży sterta obrazków rozłożonych do wyschnięcia.

— Niezła z niej artystka — mówi mi Bogdan. — Serio, wydaje mi się, że ona ma prawdziwy talent.

Kiedy J...